Bij het opruimen van de tv kast kom ik een DVD tegen. Op de Playstation kan ik deze afspelen. Wat blijkt….zijn het filmpjes die Ome Ben van ons gemaakt heeft. Voor wie Ome Ben niet kent, dat is dus geen oom maar wij noemde die oom. Ome Ben en Tante Jo woonde in Amsterdam en hadden 1 zoon, die zoon had dezelfde leeftijd als ons pap en verbleef enige tijd bij ons pap thuis in Schaijk tijdens de tweede wereld oorlog. Daarna is het contact altijd gebleven. Ome Ben had dus een filmcamera en filmde ons regelmatig. Ze kwamen ook meerdere keren per jaar bij ons op bezoek en bleven dan een week of zo.
Later heb ik die filmpjes gevraagd en hebben we die bij de Hema op DVD kunnen zetten. Nu is het leuk om deze weer te bekijken. De eerste beelden zijn van ongeveer 55 jaar geleden. Hoe leuk is dat, ik sta nog in de box, zo klein was ik. Mooie herinneringen aan onze jeugd. Het 2e filmpje is iets korter geleden, ik denk 50 jaar geleden. Ik denk dat wij feest of zo hadden omdat de familie Wijnen, de buren en zo op bezoek waren. Leuk om oma Wijnen de polonaise te zien lopen.
Op zondag 12 oktober staan ineens ons Hannie en Gerard bij ons binnen. Wat? Ik kan mijn ogen niet geloven. Gerard heeft een wildhut in Fall gehuurd voor een aantal dagen en ons Hannie blijft bij ons als verrassing voor mijn verjaardag. Snel daarna komen ook Stefanie en ons Mia nog binnen lopen. Jeetje wat een emotionele ontmoeting. Ik vond, achteraf gezien, ook het afscheid laatst in Nederland een beetje koeltjes, zij wisten natuurlijk over 2 weken zien we haar weer. Bert wist dit wel maar voor mij was het echt een verrassing, en wat voor één. Jeetje mina wat was dat leuk.
Omdat ik met mijn oog zat was ik ook bij toeval gewoon thuis van het werk. We hebben niet echt veel bijzonders gedaan. Natuurlijk eerst alle bedden in orde gemaakt zodat iedereen een slaapplekje had. Dinsdag hebben we met een paar vriendinnen mijn verjaardag gevierd. We hebben bij La Riviera hier in Hov gegeten, we zijn naar Lillehammer geweest waar we naar de skischans geweest zijn en in Storgata wat rond hebben gekeken. Natuurlijk geluncht en gedineerd. Veel spelletjes gespeeld. Gerard was die dagen in de wildhut waar hij prachtige foto’s gemaakt heeft, hij vond het fantastisch.
Vrijdag zijn ze weer vertrokken. Het was een super verrassing, we hebben echt genoten.
Op zondag 5 oktober wordt ik wakker met wat pijn aan de zijkant van mijn gezicht dicht bij mijn slaap. De volgende dag sta ik op en heb een opgezwollen oog. Fijn is dat als ik net herfstvakantie heb 😏. Elke dag wordt het dikker en dikker. De huisarts weet ook niet goed wat het is, de ontstekingswaarde zijn goed en ik heb geen koorts, ik krijg een antibiotica kuur. Op maandag na de vakantie ga ik weer aan het werk maar het is erg lastig omdat ik duizelig ben als ik veel mijn hoofd beweeg. Ik kan al vroeg bij de huisarts terecht en hij meld mij ziek voor een week. Maar na een week is het alles behalve over. Ze nemen een testje af en het blijkt gordelroos te zijn. Ik krijg flinke sterke pijnstillers en daar moet ik het mee doen. Na nog een week is het nog steeds niet over en weer naar de huisarts. Ze kunnen weinig doen als alleen mij ziekmelden voor nog een week. Op zaterdag beland ik ook nog op de eerste hulp omdat ik geen gevoel meer heb in mijn oog. Ook hij meld me opnieuw ziek. Uiteindelijk ben ik 1 week thuis geweest tijdens de herfstvakantie en daarna nog eens 3 weken ziek thuis geweest van het werk. Nooit geweten dat gordelroos zo heftig en lang kan duren. Hieronder wat charmante foto’s. 😯😜🥴
Hannie en Gerard gaan trouwen op maandag 29 september en Mia en Emiel geven een feestje omdat ze samen 125 jaar zijn op zondag 28 september. We hadden ons al afgemeld omdat het lastig is met werk en honden. Op het werk praat ik hier over met een collega en ze zijn je kan altijd onbetaald verlof aanvragen. O?? Is dat zo? Meteen een sms, ja hier sturen ze elkaar nog een sms, naar mijn leidinggevende gestuurd en kreeg meteen te horen dat het oké was. Meteen daarna een ticket geboekt van vrijdag 26 september t/m dinsdag.
Stefanie en Sander komen me ophalen in Eindhoven. Het is al laat dus we kletsen nog even om daarna naar bed te gaan.
Zaterdag ga ik wat shoppen, ik heb een koffer bij dus kan veel mee terug nemen 😁. In de middag gaan we op bezoek bij Igor en Janine, daar zijn ook Huub en Petra, weer als vanouds gezellig bij gekletst. Stefanie en ik halen Grieks eten. Heerlijk, dat wordt bijna een traditie als je in Nederland bent.
Zondag hebben we het feestje van Mia en Emiel. We beginnen met koffie/thee met gebak bij hun thuis, daarna lopen we naar de feest locatie. Een gezellig ruimte met live muziek van Harrie van Grinsven oftewel de Nederlandse George Michael, bekend van De Tribute: Battle of the Bands. Stefanie was zo stoer om hem te vragen of ik met hem op de foto kon. Het was een kei leuk feestje met heerlijke hapjes en drankjes.
Maandagochtend om 11 uur werden we verwacht in het gemeentehuis van Oss. Daar waren ook de kinderen van Gerard, die had ik nog nooit eerder ontmoet. Een leuk gezellig clubje. Het ja woord werd gegeven door beide, gelukkig maar. We sloten de feestvreugde af met een heerlijke lunch bij La Colline.
Dinsdag is het alweer tijd om afscheid te nemen. Stefanie moet werken dus we nemen afscheid als Stefanie naar haar werk gaat. Ons Mia komt mij ophalen om mij naar het vliegveld te brengen maar we stoppen eerst nog in Schijndel om heerlijk samen te lunchen.
De vlucht verloopt soepel en ben rond 21 uur weer thuis van een gezellige korte vakantie.
Op vrijdag 29 augustus kwamen André en Henriëtte Vloet bij ons op bezoek. André is een oud collega van Bert. Bezoek is altijd gezellig. Ze hadden zelfs een oer Hollands pakketje voor ons bij. Altijd leuk en ook heel lekker.
We kletsen gezellig en spelen Skip-Bo, wij kende het spel helemaal niet maar het was snel duidelijk hoe het gespeeld moest worden. Super leuk spel en ook makkelijk om mee te nemen.
Zaterdag maken we een wandeling door Hov en naar het water en eindigen weer aan de eettafel voor een spelletje Skip-Bo met een lekker drankje. Zondag vervolgen ze weer hun reis.
Bedankt voor jullie gezellige bezoek en wie weet tot een volgende keer.
Mia en Emiel zijn voor de eerste keer met de camper in Noorwegen. We hebben afgesproken dat we hun laatste weekend elkaar zullen treffen. Ik reserveer een camperplaats in Fredrikstad voor 2 nachten. De planning liep net wat anders omdat ze op donderdag al hier waren. Super gezellig.
Op vrijdag rijden we dan naar Fredrikstad, het is prachtig weer, we treffen het. We installeren ons en lopen daarna naar het centrum om een lekker koud pilsje te drinken op een terras. Toch koelt het ’s avonds teveel af om nog lang buiten te zitten.
Zaterdagochtend ben ik al om 8 uur bij de eerste hulp met een ontstoken duim. De hele nacht zo veel pijn gehad dat ik het niet meer kan houden. De dokter snijd het open en ik moet regelmatig in de groene zeep zitten met mijn duim. De ergste druk is er af en de pijn is meteen een stuk minder. Ik koop een thermoskan zodat ik de hele dag op pad kan en toch regelmatig in de groene zeep kan zitten met mijn duim. Dat was een slimme oplossing.
We gaan met de boot naar het oude centrum. We lopen daar wat rond, bekijken van alles en zitten natuurlijk weer even op een terras. 🍦🍺 Emiel verzorgd het avondeten met een BBQ. Heerlijk gegeten.
Zondag nemen we weer afscheid van elkaar. Ze zullen hun reis vervolgen richting Nederland en wij gaan weer naar huis, morgen moeten we weer werken.
Vrijdag 18 juli vertrekken we richting Polen, we hebben de boot vanuit Zweden geboekt en die vertrekt op zondag. De eerste stop is bij de Nederlandse ambassade om een nieuw paspoort aan te vragen. We rijden door naar Zweden waar we al vroeg stoppen i.v.m. de warmte.
Zondag al vroeg de boot op waar we bijna de hele dag opzitten. We hebben later die dag met Dennie en Pascal afgesproken om elkaar daar te ontmoeten…….. en zo is onze vakantie begonnen. Wil je nu het hele verslag lezen dan kun je ons volgen op www.polarsteps.com/TheaMegens
Ronnie en Ingrid hebben een camper gehuurd en komen naar Noorwegen en dan ook bij ons op bezoek. Super leuk!! Op woensdag 9 juli zo net na de middag arriveren ze bij ons in Hov. Ronnie parkeert de camper en de kinderen ontdekken alvast het huis. Ze willen graag bij ons slapen dus worden de slaapplekken in gereedheid gebracht.
Donderdag gaan we naar Lillehammer om de skischans te bekijken. Ik blijf met de hondjes beneden en de rest gaan de trappen beklimmen langs de skischans. Ook Ingrid haakt eerder af en komt ook lekker bij mij in de zon op de gras zitten. Ronnie en de kinderen gaan helemaal naar boven en genieten van het prachtige uitzicht. Daarna gaan we nog even het centrum in en eten een heerlijk Italiaans ijsje. We willen nog graag de Fjellhallen in Gjøvik bekijken maar die is helaas de hele zomer gesloten ivm werkzaamheden.
Vrijdag blijven we een beetje rond om het huis. Thijs wil graag zwemmen, Manon is bezig met haar nieuwe kubus en Fleur en ik bakken broodjes.
Zaterdag gaan we naar een klimpark. Het is prachtig weer, we hebben broodjes en drinken mee, zoals echte Nederlanders. 😁 Bert en ik installeren ons op een bankje in de schaduw. Ronnie gaat met de kinderen zich aanmelden. Ze krijgen een helm en een tuig met allerlei klimgereedschap eraan. De meiden gaan meteen als een speer. Thijs krijgt nog even extra begeleiding en ook Ronnie besluit een helm en tuig aan te doen zodat hij Thijs een beetje in de gaten kan houden. Ze vinden het geweldig en wij vermaken ons prima in de schaduw met een drankje.
Na dit super leuke bezoek aan het klimpark gaan we in Gjøvik bij Peppes Pizza een pizza eten. Altijd lekker 🍕. We worden zelfs getrakteerd.
Omdat het weer nog zo prachtig is rijden we meteen door naar de Odnesberg om daar te genieten van het prachtige uitzicht. Daarna is het echt tijd om richting huis te gaan. Moe maar voldaan.
Zondag is een relaxdag en doet iedereen zijn ding. Manon leert me om de kubus op te lossen. Kei leuk, en binnen no time heb ik het onder de knie, nog wel met een spiekbriefje…. maar toch. Ze spelen wat op de PlayStation en Ronnie en Bert doen nog wat klusjes zo rondom het huis. Helaas trekken ze daar de glasvezelkabel door kapot en hebben we geen internet. Gelukkig komen ze snel om dit op te lossen.
Maandag vertrekken ze weer verder met een rondreis door Noorwegen. Super leuk dat jullie geweest zijn.
Na mijn bezoek aan Nederland waar ik bij Stefanie en Sander hun nieuwe keukenmachine bewonder, besluit ik in mei om er zelf ook 1 te kopen. Mijn oude keukenmachine kan geen brooddeeg kneden, en deze kan werkelijk alles.
Ik ben er zo blij mee. 😁 Ik bak broden, worstenbroodjes, kerststol en zachte bolletjes. In de toekomst zal deze lijst nog wel aangevuld worden. Ik heb zelfs een extra tafel in de keuken waarop de machine kan blijven staan.
Omdat ik graag een auto heb waarmee ik hier in de winter ook boven kan komen besluiten we om mijn auto te koop te zetten. In een paar uur had ik al meerdere reacties. De volgende dag komt er een man uit Oekraine om naar de auto te kijken, deze zal voor zijn vrouw zijn. Hij gaat thuis overleggen en als zijn vrouw enthousiast is dan komen ze vanmiddag terug. Hij laat weten dat ze terug komen. De deal is snel gesloten nadat ze een proefritje hebben gemaakt. Dit hadden we niet verwacht dat het zo snel zou gaan. Nu moeten we op zoek naar een andere auto. Deze hebben we al gezien en we maken een afspraak om dezelfde dag deze nog te gaan bekijken. Het is een rode Suzuki Swift 4×4. We maken een proefritje en daarna is ook deze deal snel gesloten. We schrijven deze online over en we kunnen terug naar huis met mijn nieuwe auto. Ik geloof niet dat ik ooit zo snel een auto verkocht heb en ook zo snel weer een nieuwe gekocht heb. Helaas heb ik wel wat in moeten leveren, het is geen elektrische auto en het is geen automaat. Jammer maar die auto’s zijn boven ons budget of we moesten heel veel inleveren qua leeftijd.
We besluiten naar het zuiden aan de kust te gaan voor een lang weekend, het wordt Sandefjord. Hier wilde we eigenlijk met Pasen al naar toe gaan maar toen was het weer erg slecht. Lees: veel regen.
We rijden naar Sandefjord en kiezen er voor om op een parkeerplaats vlak aan het water te gaan staan. We hebben mooi weer en fietsen dan ook door de prachtige stad. We doen eigenlijk niets bijzonders dan wat labcaches, drinken bier en eten wat op een terras. Voor het hele verslag kun je ons volgen op www.polarsteps.com/TheaMegens
Onze paspoorten zijn maar tot augustus 2025 geldig, dus we moeten een nieuwe aanvragen. Dit gaat via de Nederlandse ambassade. We maken een afspraak voor vrijdag 30 mei omdat we die dag Sonja en Tante Ans op moeten halen van het vliegveld.
Op de ambassade aangekomen vraag ik me af of we daar gewoon Nederlands kunnen praten en dat kan natuurlijk. 🤭 Ik ben nog nooit eerder op een ambassade geweest. We gaan eerst pasfoto’s maken, een winkel die vlakbij de ambassade zit, de meneer weet aan welke eisen de foto moet voldoen. We staan er weer mooi op, niet dus. Pfff daar moeten we het weer 10 jaar meedoen.
Bij de ambassade krijgen we een compliment dat we alles zo goed voorbereid hebben, tja, het is gewoon een kwestie van lezen wat je allemaal nodig hebt en dit verzamelen. We moeten 4 weken wacht totdat we het op kunnen halen. O ja, we moeten eerst nog even 165 euro p.p. betalen. Gewoon het dubbele van wat we in Nederland betaalde. Je moet er iets voor over hebben.
Nu we toch in Oslo zijn gaan we meteen even langs Cafe Amsterdam, daar hebben we een lekkere frikandel speciaal gegeten en nog wat gekletst met wat Nederlandse mensen, das altijd gezellig.
Het is alweer even geleden dat we een zussenweekend hadden, door allerlei omstandigheden kwam het er niet van. Maar dit jaar gaat het dan toch echt gebeuren. We gaan naar Stockholm. Fijn dat ik de donderdag weer dubbel kan werken zodat ik vrijdag vrij kan zijn. Ik rijd al om 8 uur richting het vliegveld. Zo rond de klok van half 1 land ik in Stochholm waar ons Hannie en Mia al een klein uurtje eerder zijn geland. We nemen een taxi naar het hotel en instaleren ons daar. We kopen via een app een ticket voor 72 uur zodat we makkelijk met het OV kunnen reizen. Helaas lukte mij het niet om een ticket te kopen, ik probeer het 4x maar geen geluk. Uiteindelijk met de creditkaart van ons Mia lukte het wel. Later bleek dat ik 4x betaald had voor de tickets die ik nooit gehad heb, een telefoontje naar de maatschappij en dat zou helemaal goed komen. Later blijkt dat dit meer dan 2 maanden ging duren.
We nemen de metro naar het centrum en lopen wat rond, we drinken en eten in een pub en slenteren nog verder door de mooie binnenstad. Op zaterdag staat een fietstocht olv een gids gepland. Helaas waren het fietsen zonder ondersteuning. Jeetje mina wat een drama, ik had natuurlijk ook weer een fiets die niet vooruit te branden was, het leek wel of iemand mij bij de pakkendrager tegen hield. 🥵 Later die dag gaan we ook nog naar het ABBA museum, echt een aanrader. Een leuk, informatief en interactief museum. We hebben er van genoten, we hebben zelfs nog een liedje ingezongen. 🎤🎶 We sluiten de dag af bij een Italiaans restaurant.
Zondag bergen we onze koffertjes op in een kluisje op het metrostation zodat we de stad nog in kunnen zonder dat we die koffertjes mee hoeven te zeulen. We slenteren nog wat door de stad en drinken wat op een terras. We halen de koffertjes weer op en gaan met de metro naar de luchthaven. Ik vertrek net iets eerder dan ons Hannie en Mia. Ik kom moe maar voldaan terug van een gezellig weekend. Nu moeten we toch echt proberen of we dit elk jaar kunnen blijven doen.
Op Facebook ben ik op zoek geweest naar een hondenclub hier in de buurt die ook behendigheid/agility aanbied. Toevallig heeft deze hondenschool op zaterdag een gratis cursus met o.a. agility. IK meld ons daarvoor aan en ben benieuwd wat Flex nog weet van zijn lessen in Boxmeer.
Die zaterdag is het mooi weer, en er zijn veel honden met hun baasjes aanwezig. We worden in 3 groepen verdeeld en er zijn dan ook 3 verschillende onderdelen waarmee we kunnen kennismaken. Het eerste onderdeel voor ons is agility, er staat een makkelijk parcours en Flex vliegt er doorheen alsof hij dat gisteren nog gedaan heeft. Ik heb wel even overlegt met de instructrice dat ik Nederlandse commando’s geef maar dat is geen enkel probleem. Super trots op Flex dat hij nog niets vergeten is. Het was echt een aardigheid om te zien. De andere 2 onderdelen vonden we wat minder interessant. Helaas zit ik met een achillespees ontsteking anders zou ik me meteen weer aangemeld hebben voor agility. Maar als mijn voet helemaal genezen is ga ik zeker hier terug komen met Flex.
Winnie, Mariëlle en de kinderen zijn op rondreis in Noorwegen. Ze vragen aan Stefanie of wij het leuk zouden vinden als ze bij ons zouden langskomen. Natuurlijk is dat leuk, altijd gezellig als er bezoek komt.
Rond 11 uur arriveren ze hier, ze hebben overnacht op de Odnesberg waar we vaak met bezoek naar toe gaan omdat daar een prachtig uitzicht is over het Randsfjord. Bert is helaas werken, dus daarom laat ik ze het huis zien en drinken koffie/thee. De kinderen vermaken zich prima met de hondjes die zich laten vertroetelen door de meiden. Loek speelt nog even piano. Na een uurtje of 3 gaan ze hun reis weer vervolgen. Bedankt voor jullie bezoek en de heerlijke hagelslag.
Pasen is altijd een heel lang weekend hier. Ik ben de hele week vrij en Bert vanaf witte donderdag. We vertrekken richting Hamar, we wilde eigenlijk naar het zuiden naar de kust maar daar werd heel slecht weer voorspeld. We komen op de CP bij het Vikingskipet. Vandaaruit fietsen we naar de stad. Het weer is niet echt geweldig maar het is droog. De hele nacht heeft het geregend maar al vroeg scheen weer de zon. We vinden een aantal Labcaches en daarbij kom je op mooie, niet toeristische plekjes. De volgende dag rijden we door naar Lillehammer. De hondenkar heeft een lekke band dus we moeten nog op zoek naar een bandenplaksetje. De dagen vliegen voorbij en voordat we het weten is het alweer 2e paasdag en moeten we weer naar huis. Voor het complete verslag kun je ons ook volgen op www.polarsteps.com/TheaMegens
Ook dit jaar mag ik weer bij het Neven & Nichten weekend aanwezig zijn. Bert blijft thuis bij de honden. Ik vertrek op donderdag 10 april, gelukkig kan ik eerst dubbel werken zodat ik vrijdag vrij kan zijn. Ik kom pas laat aan in Eindhoven maar Stefanie en Sander kunnen mij ophalen. Dat is heel fijn. De volgende dag gaan we naar ons Mia en Emiel hun nieuwe huis kijken. Het is prachtig geworden. Daar mogen ze trots op zijn. Wilma haalt mij bij ons Mia op en samen met Erik en Carlo rijden we naar Voeren in Belgie. De meeste zijn er dan al en we halen zoals elk jaar Chinees.
Zaterdag begint pas het echte programma. We hebben fietsen gehuurd en fietsen een prachtige route door de Voerstreek. We drinken wat op een terras en verder kletsen we vooral. Het avondprogramma is weer geheel verzorgd door Mirjam, de CreaBea van de familie. Op zondag gaan we naar een brocante markt in Tongeren. We slenteren wat rond en sommige kopen nog wat voor thuis. Ook in Tongeren lunchen we. Dit is ook meteen het laatste gedeelte van het programma. We nemen afscheid van elkaar en hopelijk zien we elkaar volgend jaar weer.
Op maandag doen Stefanie en ik nog wat inkopen die ik graag mee naar huis wil nemen. De Action en de Lidl staan dan steevast op het programma. Het lukt net om het koffer nog dicht te krijgen en niet boven de geboekte kilo’s uit te komen. Als afscheid gaan we uiteten bij de Griek in Oss samen met Stefanie, Sander, Mia, Emiel, Hannie en Gerard. Wat ik niet opgegeten heb krijg ik mee in een doggybag. Nou ja…. de dog is in dit geval Bert. Dinsdag stap ik weer op het vliegtuig naar huis, moe maar voldaan. Het was weer een gezellig weekend en leuk om iedereen weer gezien te hebben. Bert was heel verrast en blij dat ik nog wat Griekse restanten had meegenomen. 😊🤭
Omdat het 2 jaar geleden zo geweldig was bij het EK schaatsen, besluiten we ook dit jaar weer naar Hamar te gaan. We kiezen voor de zaterdag. Het is weer geweldig, een gezellige sfeer en de Nederlanders doen het weer fantastisch goed. We zien zelfs dat Joep Wennemars wereldkampioen wordt op de 1000 m. Prachtig om te zien. Omdat het zo geweldig is om hier bij te zijn gaan we zondag ook nog. Er zijn nog tickets te verkrijgen en kiezen een goede plek uit. Volgende keer moeten we er misschien een weekend van maken met de camper. 🚐Ook de Noren doen het niet slecht maar zijn toch minder dan verwacht. Voor de oplettende tv kijker waren we ook nog in beeld, nou ja….je zag een oranje vlek. De familie wist waar we zaten dus dat was makkelijker zoeken.
Toen wij het huis kochten zat er een hele oude airco/varmepumpe in. Wat bleek, een kennis van het breicafe huurde een huis waarin deze airco eerst zat. Ze moest die woning verlaten omdat de ouders van de eigenaar daar wilde wonen, wat blijkt…..deze ouders zijn de mensen waar wij het huis van gekocht hebben. In ons huis zat een splinternieuwe airco in maar deze hebben ze dus geruild met het huis waar ze zijn gaan wonen voordat het huis te koop kwam. Snappen we het nog?? De oude airco koelde geweldig maar verwarmen was niet meer echt effectief te noemen. We verdiepen ons in de wereld van de varmepumpe zoals ze die hier noemen. We komen uit bij een firma in Gjøvik die de airco binnen een paar dagen kan komen hangen. We kiezen voor een modern design, een mooi zwart model. De vriendelijke man komt deze hangen en komt over een jaar terug voor onderhoud. We zijn benieuwd of we de komende winter hier profijt van gaan hebben maar dat zal vast goed komen. De opzichter, lees: Flex, heeft alles goed bevonden. 🤭
Dit is de eerste winter in ons nieuwe huis dan kom je er achter dat dit weer heel anders is dan in het vorige huis. Hier lopen de herten door de tuin en door de straat 😊, hoe bijzonder is dat. Ze zijn meestal met vieren of met zessen. Ze eten hier in de tuin van de Taxus en bij de buurman eten ze de appels die nog op de grond onder de sneeuw liggen. Het is moeilijk om aan voedsel te komen daarom komen ze zo dichtbij de bewoonde wereld. Heel apart om te zien. Als Flex de herten ziet begint hij meteen te blaffen, ze zijn dan vaak bang en gaan er weer snel vandoor. Ook levert de winter altijd mooie plaatjes op.
Ook komen we er achter dat het met de auto hier iets lastiger is om weg te komen. Ons huis ligt lager dan de doorgaande weg dus we moeten omhoog. Mijn E-Up is daar niet echt op berekend. Bert heeft een 4×4 dus dat is geen probleem. Heb meerdere keren de auto boven bij de kerk geparkeerd omdat ik anders s’morgens niet boven kan komen. Meerdere keren met een collega meegereden en 1x vast gezeten, tja…..en wie bel je dan om 4.30 uur in de nacht?? Precies, niemand. Dus misschien dat we nog op zoek gaan naar een andere auto. We hebben wel een mannetje die hier de inrit komt sneeuwschuiven maar die is meestal te laat voor mij omdat ik al om 5.00 uur begin op mijn werk.
Ons Hannie en Gerard zouden met kerst naar ons toe komen, ik zei toen meteen, misschien is het wel leuk als de andere ook komen. Stefanie en Sander vonden het een goed idee, ons Mia en Emiel zaten midden in de verhuizing en de overdracht van ons Mia haar oude huis dus die konden niet. Jammer maar helaas.
Op 20 december komen Stefanie en Sander aan op het vliegveld. Het weerzien is altijd weer even emotioneel. Fijn dan ze de feestdagen bij ons willen vieren. Hannie en Gerard komen aan op kerstavond. Stefanie en ik gaan ze ophalen van het vliegveld. Eerste kerstdag vieren we samen met lekker eten en drinken. We worden uitgenodigd om bij Elin te komen sleeën. Dat was weer een dolle boel. Ons Hannie en ik gingen als eerst, de kleinkinderen van Elin moesten even de slee aan ons afstaan. Niet van harte maar vooruit dan. Stefanie en Sander maakte ook nog een grote sneeuwpop.
Tweede kerstdag hebben we een wandeling gemaakt en opeens komt daar een auto de oprit oprijden, wie zijn dat?? Blijken ons Mia en Emiel toch als verrassing te komen. De verhuizing was nagenoeg afgerond en voor de overdracht van het huis heeft ze de makelaar een machtiging gegeven. Nou dat is toch ook wat. Wat een gezelligheid.
Voor 27 december hebben Stefanie en ik geregeld dat de zussen en zwagers, een arrensleetocht kunnen maken, net zoals Stefanie en Sander 2 jaar geleden gedaan hebben. Het was een verrassing maar ze moesten zich wel warm aankleden, dus ze hadden al een vermoede was het zou zijn.
De familie wilde aan ons een cadeau geven ivm ons nieuwe huis. We kozen voor nieuw bestek, ons bestek was al 50 jaar oud en begon te roesten. We kozen voor een prachtig zwart bestek. We zijn er elke dag blij mee. Op 28 december geven we ons Innflytningsfest, oftwel Housewarming. Leuk dat de familie hier nu ook bij kan zijn. Ook de buren en vrienden zijn uitgenodigd. Helaas hadden we een paar afzeggingen ivm ziekte. Het was een gezellig, vrij tam, feestje maar het was leuk om kennis te maken met de verschillende buren.
Ons Mia en Emiel moesten de volgende dag alweer vertrekken, kort maar krachtig en super leuk om zo allemaal bij elkaar te zijn.
31 december vertrekken ons Hannie en Gerard weer naar Nederland. Stefanie en Sander blijven nog een paar dagen en vieren met ons, Elin, Terje en Emil, oud en nieuw. We hebben gezellig spelletjes zitten doen en kijken om 0.00 uur naar het vuurwerk.
1 januari zijn we net klaar met het eten als Elin belt dat er prachtig Noorderlicht te zien is. Dus wij snel naar buiten en het was prachtig. Voor Stefanie en Sander was dit de eerste keer dat ze dit zagen. Een prachtige afsluiting van deze geweldig leuke feestdagen.
Op zaterdag 2 november waren we klaar met verven van de laatste kamer. Wat een karwei maar het is ons gelukt. Moet er niet aandenken dat sommige zo jaren aan het klussen zijn of aan het verbouwen. Daarom hebben we ook niet voor een klushuis gekozen. We zijn blij met het resultaat. Helemaal klaar ben je natuurlijk nooit maar voor nu is het klaar. In het voorjaar staan er weer klusjes klaar in de tuin en de kelder moet nog opgeruimd worden. Met kerst komen ons Hannie en Gerard en Stefanie en Sander. Ons Mia en Emiel verhuizen het weekend voor kerst dus die laten het afhangen van hoe de verbouwing er dan voorstaat. We wilde dus voor kerst klaar zijn en dat is ons gelukt. 👊💪
We hebben dezelfde foto’s proberen te maken zoals in de verkoopbrochure. Zo kun je het verschil goed zien.
Ons Mia had al een tijdje geleden laten weten dat ze een verjaardag/afscheid van het huis feestje zou geven op 11 oktober. Tja, zullen we gaan of niet. We moeten 15 oktober de sleutel inleveren, we zitten met onze honden en kat, en Bert moet nog eens vrij zien te krijgen. Bij ons is het herfstvakantie dus ik ben vrij. We gaan het proberen, ik vraag Heidi of ze 6 dagen op de honden wil passen. Ze reageert meteen dat ze er eerst over na wil denken omdat het best voor een lange tijd is. Dat snappen we volkomen. Ik stel ook voor dat ze de honden ook af en toe thuis kan brengen om ze later weer op te halen. Ze kan het zelf bepalen hoe ze het wil doen. Na een paar dagen krijgen we een reactie dat ze heel graag wil oppassen. Elin wil Bumper wel verzorgen en Bert heeft een week vrij kunnen regelen. Niks houdt ons nog tegen.
We bestellen 2 vliegtickets en huren een auto. Stefanie en Sander hadden we natuurlijk ook al gevraagd of het goed was dat we zouden komen logeren. Gelukkig was dat geen probleem. Verder vertellen we het alleen nog aan ons Hannie.
We vertrekken dinsdag 8 oktober, alles verloopt nagenoeg goed. Het vliegtuig had zoveel turbulentie dat de stewardessen niet langs kwamen met hun karretje 🙄😨. We zijn heelhuids aangekomen en dat is het belangrijkste. Omdat we vertraging hebben gehad moeten we de sleutel van de gehuurde auto bij het Tulip Inn Hotel ophalen. Alles verloopt soepeltjes. We rijden naar Stefanie en Sander en kletsen daar nog wat bij. De volgende dag gaan we op bezoek bij Joey en Erna, ook altijd gezellig met heerlijk eten natuurlijk. Om 17 uur gaan we ons Mia verrassen, Stefanie heeft een smoes verzonnen zodat we weten dat ons Mia thuis is. Stefanie gaat als eerste naar binnen en appt ons dat we binnen kunnen komen. De verrassing was groot maar ze had het toch ook wel verwacht dat we zouden komen. Daarna rijden we naar Den Tol in Velp waar we Piet, Jolanda en de kinderen hebben uitgenodigd om mee te gaan eten. Ook Stefanie en Sander gaan gezellig mee. Het was een volle tafel met 9 personen. We rijden daarna nog even langs Ronnie en Ingrid, ook dat was een gezellig weerzien.
Donderdagochtend gaan we naar Nel, ook Sandra, Ingrid, Ronnie, Piet, Jolanda, Thijs zijn daar. Nel was weer blij om ons te zien en wij natuurlijk ook om de hele familie van Haren weer te zien. Na de middag gaan we naar John en Hennie in Rijkevoort. Het wordt eentonig maar ook hier weer gezellig bijgekletst.
Om 18.15 uur word ik verwacht bij Mellow Dining in Oss. Daar hebben we met de eetclub, lees oud collega’s van Brabant Zorg, afgesproken. Al jaren gaan we met een clubje vrouwen 2x per jaar uit eten. Omdat ik in het land was hebben ze de afspraak een week verzet zodat ik ook mee kon. TOP dames!! Heerlijk gegeten en weer van alles op de hoogte. Ook wordt er een plan gesmeed om met zijn alle naar Noorwegen te komen. Dat zou echt super leuk zijn.
Vrijdag gaan we bij Henri op bezoek en lunchen we met Stefanie in de stad. Ook shoppen we nog wat want we hebben niet voor niets 2 koffers bij 🤭, en ’s avonds het feestje bij ons Mia. Super gezellig feestje met lekkere hapjes en drankjes. Zo rond 4 uur duiken we ons bed in. Moe maar voldaan.
Ook zaterdag doen we nog wat boodschappen en ’s avonds gaan we naar de griek om daar heerlijk te eten. We zijn met tienen, ook Petra en Huub gaan mee. Super gezellig en oké gegeten. Leuke afsluiting van deze gezellige dagen in Nederland.
Om 7.30 uur vertrekt ons vliegtuig alweer, dus vroeg richting Eindhoven. De vlucht verloopt prima op 1 ding na, een man staat in het gangpad te wachten om naar de wc te gaan maar valt zo voorover flauw. Paniek bij de stewardessen, gelukkig was er een verpleegkundige aan boord die hem de rest van de vlucht in de gaten heeft gehouden. Om 11 uur waren we alweer bij Heidi om de hondjes op te halen. Die waren ook weer blij om ons te zien. Heidi heeft goed voor ze gezorgd en hebben 6 nachten bij haar in bed gelegen. Dus kei verwent.
Al met al was het een leuke, gezellige trip zo even tussen alle verf en verhuisperikelen door. Weinig foto’s gemaakt helaas.
Elin (vriendin), Marit (collega) en Fedja (verhuurder van ons oude huis) zouden komen helpen met verhuizen. Helaas was Terje (man van Elin) verhinderd. Daarom kwam Fedja speciaal ons even helpen met het verhuizen van de piano. Om 9.00 uur was iedereen aanwezig, zelf heb ik de honden naar Heidi gebracht zodat ze niet de hele tijd voor de voeten zouden lopen. Omdat we veel voorbereid hadden en steeds als we naar het nieuwe huis gingen al een volle aanhanger meenamen, ging het vooral nog om de zware en onhandige spullen. Het verliep allemaal heel goed, zelfs de piano waar Bert heel erg tegenop zag, ging best goed. Om 12.30 uur was het lunchtijd. Ook Heidi, Kjell en de honden kwamen naar de nieuwe huis om wat te eten. Na de lunch nog een aanhanger vol en alles was over. Nu nog alles op zijn plaats maar daar hebben we eigenlijk geen hulp meer bij nodig. Zo rond 15.30 uur nemen we afscheid van de laatste hulp. We rijden nog een keer op en neer met nog wat laatste spullen en natuurlijk Bumper. Bumper voelde zich meteen thuis en had al meteen zijn plekje gevonden.
Op zondag de 29e gaan we schoonmaken, gelukkig dat Bert even meegeholpen heeft. Op maandag ging ik nog even terug om de puntjes op de i te zetten en ik kon meteen de sleutel inleveren. Fedja was namelijk daar aan het werk en vond het goed dat we meteen de sleutel bij hem achter lieten. Hij controleerde nog niet eens of alles in orde was. Nee, is niet nodig, jullie zijn nette mensen dus alles zal wel in orde zijn. Hoe bijzonder is dat. Hij bedankte ons dat we zo goed voor het huis gezorgd hadden. Maandag 30 september sloten we de deuren voor de laatste keer van ons oude huis. Op naar een nieuw avontuur in ons nieuwe eigen huis.
De laatste 2 en een halve maand hebben we alleen maar geschilderd en geverfd, ja mensen er is een verschil tussen schilderen en verven. Ik was meer van het schilderen en Bert van het verven. De dag bestond uit: 4.15 uur opstaan om te gaan werken. 10 uur thuis om wat te eten. Met de honden naar het nieuwe huis en daar tot een uur of 19 uur verven en schilderen. Wat eten, slapen en de volgende dag weer hetzelfde verhaal. Elin helpt zo hier en daar wat mee en gelukkig is Bert een aantal dagen tussendoor vrij om ook te helpen.
Bert zijn eerst werk was het afzagen van de radiatoren. Dat was een hele klus maar we zijn wel blij dat we dat gedaan hebben. In de kelder staat een eeuwen oude machine die met hout gestookt moet worden om het water te verwarmen wat door de radiatoren stroomt. Ik denk niet dat dit recentelijk nog gebruikt is. Dus….weg ermee. De machine blijft voorlopig nog staan omdat het niet in de weg staat. De 9 radiators brengen we naar de milieu straat.
We werken hard maar het resultaat mag er dan ook zijn, al zeggen we dat zelf. Het is een groot verschil met hoe het was. Ook zijn we zeer tevreden over de gekozen kleuren. Altijd spannend als je de eerste streep op de muur zet.
We willen voordat we echt verhuizen het belangrijkste klaar hebben, dat is de kamer en de slaapkamers. Omdat alles geverfd moet worden is het een hels karwei maar het lukt ons om de 3 slaapkamers en de kamer klaar te hebben. Ook heb ik alle, lees 11, deuren geschilderd. Dat zijn houten deuren die nooit geverfd waren dus 1x gronden en nog 3x de lak erop. Maar goed….blij dat we daar toch voor gekozen hebben, we dachten namelijk eerst om ze niet te verven.
Het laatste weekend van september gaan we verhuizen!!
O ja, ook nog een nieuwe robot grasmaaier gekocht. Het was nog zo’n lekker weer dat het gras nog steeds groeide. Helaas konden we de robot van de vorige eigenaar niet overkopen, we dachten deze pas nodig te hebben in het voorjaar maar er was nu een goede aanbieding dus toch nu er maar 1 gekocht. Zijn naam is Harrie. 😊
Eindelijk is het zover. Het is 1 september 13.00 uur.
We fietsen naar ons toekomstige huis. De zoon van de eigenaar is er al. Hij heeft de documenten op zijn telefoon al in de aanslag. We lopen door het huis en hij legt nog het één en ander uit. Ze hebben best veel achtergelaten, gelukkig veel dingen die we nog kunnen gebruiken. Het voelt allemaal nog heel onwerkelijk. We hebben gewoon een huis gekocht. We doen allemaal dingen waarvan we gezegd hebben dat we die nooit zouden doen. 🤭 Zo zie je maar weer, plannen kunnen altijd wijzigen.
We ondertekenen alle documenten op de telefoon en klaar is Kees. Niks geen notaris maar gewoon thuis aan de keukentafel. Hij vertrekt en laat ons achter in ons nieuwe huis. We lopen een beetje verdoofd rond, het voelt zo raar maar tegelijkertijd ook heel goed. Meteen hebben we al onze eerste visite. Elin staat op de stoep met een mooie vaas met bloemen. Ze vraagt meteen wanneer we gaan verven. Ho ho ho, we moeten eerst nog van alles doen voordat we kunnen beginnen met verven en…..we moeten het eerst nog laten bezinken. Heel lief natuurlijk maar het was net teveel en te vroeg.
We fietsen terug om de eerste aanhanger met spullen op te halen, en natuurlijk de honden, zodat ze ook kennis kunnen maken met hun nieuwe huis. In de aanhanger zitten de verfspullen, stoelen en een tafel zodat we ook kunnen pauzeren, en nog veel meer spullen die we nodig zullen hebben om de boel op te knappen. De eerste dag doen we niet veel meer maar maken plannen over hoe we het gaan aanpakken.
O ja… in de kelder is geen lichtschakelaar maar daar heeft de vorige eigenaar iets op bedacht. Een heel vernuftig systeem, zie korte video.
Gelukkig hebben we alle verhuisdozen nog van onze grote verhuizing naar Noorwegen. Ik pak elke dag weer wat in. Dus overal staan al ingepakte dozen. Bert mag van een collega een grote dichte aanhanger lenen, deze staat nu werkloos in Dokka zodat we deze voor een lange tijd mogen lenen. We maken daar dan ook dankbaar gebruik van.
We zijn ook druk met het uitzoeken van de kleuren die op de muren, plafonds, deuren en kozijnen moet komen. Pfff wat een klus. We komen er niet uit. De keuze is reuze en de keuzestress neemt toe. Uiteindelijk kopen we al onze spullen bij de overburen, bij XL Bygg. We krijgen daar 20% korting op de eerste aankoop, maar de medewerkster zegt, koop 1 emmer en kom terug wanneer je meer nodig hebt, dan hoef je niet zolang te roeren, klopt maar we krijgen 20% korting nu omdat we net online klant geworden zijn. Nee hoor, zegt ze, iedereen die hier komt krijgt altijd 30% korting op alles. O oké?? , maar Dan stelt dus die 20% korting op de eerste aankoop ook geen zak voor, maar goed….Dus vanaf die dag hadden ze er een nieuwe klant bij. We besluiten uiteindelijk voor Shadow Rose voor de muren, Illuminated Abisko voor de muren in de slaapkamer en Letthet voor de deuren en kozijnen te kiezen. 1 hekelpunt hebben we gehad. 😊Maar we, of eigenlijk ik, ben al 15x verhuisd dus appeltje eitje 🤣.
We breken de garagetent van de camper alvast af, Bert repareert nog de aanhanger een beetje, ik pak de dozen in. En nu is het wachten totdat het 1 september is…….
Op een mooie vrijdagmiddag loop ik zoals gewoonlijk een rondje met de honden. Natuurlijk gaat deze ronde langs ons nieuwe huis, nog 2 weken dan krijgen we de sleutel. Spannend. Maar goed….ik loop dus langs ons nieuwe huis en zo via Hovlitunet, het verzorgingshuis huis terug naar huis. Daar op een bankje zie ik een jonge man zitten met naast hem een fiets vol met tassen. Hij is aan het bellen en als ik langs loop hoor ik dat hij Nederlands praat. Nou dat is toevallig. Ik spreek hem aan en we raken aan de praat. Hij is op fietsvakantie en belde met zijn moeder omdat hij een ontstoken kuit heeft en dat hij niet goed weet wat hij moet doen. Verder fietsen of met de trein naar Oslo om daar de boot te nemen om zijn reis vervroegd te beëindigen. Ik stel voor om bij ons even wat te drinken. Dat aanbod neemt hij direct aan. We praten wat en ik stel voor dat hij bij ons kan blijven slapen, douchen en wat eten. Hij moet er even over nadenken maar vrij snel neemt hij het aanbod aan. Het is een jonge man die van oorsprong uit Friesland komt maar nu in Deventer woont. Hij gaat per 1 september werken bij Heijmans in Rosmalen. Ik bel ook nog even met Bert om te vertellen dat we een gast hebben. Die vond het geen probleem. We eten friet met een frikandel en hij neemt een douche. Dit was al even geleden omdat hij vaak wild kampeert. Hij heeft eigenlijk geen tent maar een tentdoek en zijn fiets is dan een soort tentpaal. Het heeft een speciale naam maar die ben ik vergeten. O ja….dat heet een tarp. We kletsen gezellig over van alles en nog wat en hij probeert of hij de boot die hij al gereserveerd had kan omboeken, dat lukt hem niet maar hij kan later wel het bedrag terug krijgen. Hij boekt de boot van Oslo naar Kiel en boekt ook meteen een treinticket van Kiel naar Nederland. Daarna duikt hij vroeg zijn bed in.
De volgende dag ontbijten we gezamenlijk en stellen voor om hem naar Oslo te brengen. Ook dit aanbod neemt hij aan. Hij is ons heel dankbaar. Dat schrijft hij later ook in zijn reisverslag.
Tekst uit zijn reisverslag: Op een bankje zat ik mijn ouders telefonisch bij te praten over de recente avonturen: veel koorts en een ontstoken kuit die het fietsen het tegenovergestelde van leuk maakte. Waarop een voorbijganger mij in het Nederlands aansprak. Meer geluk had ik niet kunnen hebben, ik kwam terecht bij een uiterst vriendelijk en behulpzaam Nederlands echtpaar dat geëmigreerd was naar Noorwegen. Na het aanhoren van mijn situatie kreeg ik avondeten, een nacht in de logeerkamer en alsof het vanzelfsprekend is ben ik zojuist naar de veerboot in Oslo gebracht. Wat is Noorwegen toch een mooi land met nog mooiere Nederlandse inwoners. Wat mij betreft mogen ze van harte terug emigreren naar Nederland 🙂 het is anders dan gepland, maandagmiddag ben ik terug in Deventer.
We nemen nog een foto bij de boot als afscheid. We wensen hem alle goeds en hij bedankt ons nogmaals. Goede reis verder Chaim.
Na dat telefoontje zien we al snel dat er weinig te huur is. We gaan ons richten op het kopen van een huis. Er staat binnen ons budget niet veel te koop in Hov of Fall. We maken een lijstje en gaan op een vrije avond langs alle huizen rijden. Van de 8 huizen vallen er al meteen 4 af, of te ver weg van de bewoonde wereld of te vervallen. Bij 1 huis in Fall is het kijkdag op donderdag 6 juni, Bert is werken maar ik vraag of Terje en Elin meegaan. Dus om 19 uur gaan we met drieën naar Fall om het huis in de Fosshauggutua 5A te gaan bekijken. Het ziet er goed onderhouden uit, ook van binnen ziet het er mooi uit, alleen……er zijn 2 slaapkamers die ook nog eens heel klein zijn. Er kan geen 2 persoons bed staan, das raar. Het geweldig mooie uitzicht compenseert dit helaas niet. Toch vraag ik aan de makelaar of het mogelijk is dat we zaterdag terug mogen komen zodat Bert ook kan kijken. Ze belt met de eigenaar en die vindt het geen probleem. Maar na een 2e bezichtiging komen we tot de conclusie dat dit huis geen optie voor ons is. Te kleine slaapkamers en er is een hele steile weg naar het huis, zo steil dat de noren zelfs de auto’s beneden laten staan.
Op maandag 10 juni is er een kijkdag in de Nistuguvegen 4 in Hov. Bert is vrij dus we kunnen samen gaan kijken. De makelaar en de zoon van de eigenaar zijn er om eventuele vragen te beantwoorden. We lopen door het huis en het bevalt ons meteen. Er is op het eerste gezicht geen groot onderhoud nodig, de ruimtes zijn perfect en alles is gelijkvloers en een geweldig mooi uitzicht. Het is helemaal onderkelderd maar daar zal ik niet veel komen. Grote ruimtes waar je weet ik wat in kwijt kunt. De makelaar zegt meteen dat we altijd nog een 2e bezichtiging kunnen aanvragen.
Op zondag 16 juni gaan we een huis bekijken in Halmrast, een 7 km vanaf Hov. Het is een huis met een kelder die verhuurd kan worden, dus dat bied misschien mogelijkheden. Aangekomen bij het huis zien we meteen dat het veel onderhoud nodig heeft, eenmaal binnen is het nog veel erger. De man die het huurt heeft alles vol staan, daar moet je een beetje doorheen kijken maar dat valt niet mee. Er hangen rare attributen aan het plafond en in zijn kledingkast hangen pakjes voor kinderen, keurig op een rijtje. Het was een hele rare gewaarwording. We weten niet goed wat we ervan moeten denken. Ook is snel duidelijk dat dit geen huis is voor ons.
In de tussen tijd zijn we bezig om te kijken of we een hypotheek kunnen krijgen, omdat ik een vast contract heb na de zomervakantie biedt dit iets meer perspectief. We krijgen desondanks vaak te horen dat we teveel uitgiftes hebben qua onze inkomsten, dit heeft allemaal te maken met onze 2 auto’s en camper. Dit alles hebben we al ruim 2 jaar en we betalen altijd alles netjes op tijd maar daar heeft de bank geen boodschap aan. Maar we zoeken gewoon verder, wie weet hoe het nog gaat lopen.
Omdat ik in het Neven & Nichten weekend die foto had gewonnen kwam ik op het idee om allerlei foto’s op te hangen in het trappengat. Dus op naar de kringloopwinkel om allemaal verschillende lijstjes te scoren. Hier in het verzorgingshuis is een kringloopwinkel die een paar uurtjes per week open is, we scoorde daar meteen 11 lijstjes in verschillende kleuren en formaten. Een hele zaterdag bezig geweest om foto’s uit te zoeken en te printen. We hebben zelf ook nog verschillende lijstje met oude foto’s erin. We hebben allerlei foto’s verzameld van familie, vrienden, de camper, de beestenboel en…..van alle mensen die hier op bezoek geweest zijn. Die komen apart te hangen aan de Wall of Visitors 😉.
Op zondag gaan we de lijstjes ophangen, dat is nog een heel gepuzzel maar we vinden het resultaat erg leuk geworden. Het is nog niet af dus als we nog wat lijstje tegen komen dan zal het steeds verder uitbreiden. 😊
Ik lees op facebook dat de Valdresflye weer open is. Dit is een toeristische weg die in de wintermaanden afgesloten is. We besluiten om naar deze weg te rijden. Het begin van deze route is ongeveer 1 1/2 uur rijden van ons vandaan. We nemen een rugzak met broodjes en drinken mee en wat lekkers voor de hondjes.
Het weer is helaas niet opperbest maar het zou in de loop van de dag beter worden. We houden een stop in Fagerness en lopen daar wat rond zodat ook de honden de pootjes even kunnen strekken. We vervolgen onze weg en komen nog langs het hotel van Marco in Heggenes. Marco deed mee met het programma B&B vol liefde de wintereditie. Het weer is nog steeds niet best maar we kunnen een gedeelte van de route afleggen, de rest is weer afgesloten omdat er boven op de berg erg slecht zicht is. Dus we rijden tot zover als we kunnen en draaien daarna om. We maken in stop in Beitostølen, dit is een toeristisch dorp, vooral geliefd bij de skiërs. Het schijnt een prachtig skigebied te zijn. Ook komt daar de zon te voorschijn, het ziet er prachtig uit.
De route is mooi met hoge sneeuwmuren. Ik heb een paar filmpjes proberen te maken. We zijn rond 16.30 uur weer thuis en hebben ruim 200 km gereden. We kunnen weer een ✔️ zetten achter deze Norwegian Scenic route. Afgelopen zomer hebben we ook al verschillende van deze routes gereden, echt een aanrader.
Bert is woensdag al vrij dus we kunnen al een dagje eerder weg dan gepland, ik werk op school dus heb alle schoolvakanties vrij, dus ook deze week met Pasen. Bert had vorig weekend de camper al uit zijn winterstalling gehaald, dat was nog een hele klus omdat er nog heel veel sneeuw op het pad lag. Maar hij heeft dat toch maar weer geklaard. 💪
We hebben 2 nachten op een CP in Fredrikstad gereserveerd. Dat was het laatste plekje wat nog beschikbaar was. Dit lange weekend is erg populair bij de Noren om er op uit te trekken. We hebben een leuk plekje aan het water. Fredrikstad is een leuke stad maar omdat het weer niet heel geweldig was ziet het er een beetje somber uit. We laten er ons niet door weerhouden en gaan met het bootje naar de oude stadsdeel. We wandelen daar wat en doen meteen wat labcaches, zo kom je op leuke plekjes waar je anders niet zo snel zal komen. Ook hebben we een middag met een elektrische step rond getoerd, deze staan op verschillende plaatsen in de stad en die kan je met een app activeren. Super handig. We vinden het hier beide erg leuk en willen graag nog eens terug als het weer beter is.
Op vrijdag rijden we richting Zweden om wat boodschappen te doen. Het weer is daar nog veel slechter en besluiten om na het boodschappen doen maar weer terug naar Noorwegen te rijden. We belanden in Moss ook deze keer weer aan het water. Het weer is niet geweldig maar het is in ieder geval droog. We eten lekker bij Peppes pizza, ons favoriete pizzarestaurant. De volgende dag fietsen we nog rond door Moss en zoeken nog enkele caches en labcaches. Ook nu weer leuke plekjes gezien.
We zien dat het thuis beter weer is dus we besluiten om zondag al richting huis te rijden. We ruimen de camper leeg, zetten de wasmachine aan en relaxen de rest van het paasweekend.
Voordat ik naar Gardermoen zal rijden breng ik eerst de honden naar Heidi, daar blijven ze voor een nachtje, Bert zal ze vrijdagavond weer ophalen. Hopelijk gaat dit goed, al heb ik er alle vertrouwen in Heidi. Ik hoor later dat ze zelfs op bed hebben mogen slapen.
Ik vlieg rond 18 uur naar Nederland. Dit is de eerste keer dat ik naar Eindhoven kan vliegen. Dat is de helft goedkoper dan dat je naar Schiphol moet vliegen. Transavia vliegt sinds februari dit jaar van Oslo naar Eindhoven, echt een uitkomst voor ons. Een retour kostte me 82 euro dat is ook nog eens incl. een handtas en een klein koffertje. TOP 🎉.
Stefanie en Sander halen mij op in Eindhoven. De eerste nacht zal ik bij hun slapen. Nu heb ik er wel aan gedacht om wat foto’s te maken van het huis 😉. We kletsen gezellig bij en ik ga rond middernacht naar bed. De volgende ochtend ontbijten we gezamenlijk, Sander moet gaan werken en Stefanie en ik gaan nog even naar de winkel. Om 13.30 uur wordt ik verwacht in Schaijk bij Hendri. Stefanie zet mij daar af en nemen afscheid. Hopelijk zien we ze snel bij ons in Noorwegen.
We rijden naar de Graaf om Ilse op te halen en rijden meteen door naar Geesteren. Daar verblijven we in een groepsaccommodatie voor de rest van het weekend. Op vrijdag is er geen activiteit en sommige komen ook pas op zaterdag. We laten eten komen en kletsen de hele avond.
Zaterdag komen de laatste nog aan zo tussen 10 en 11 uur. We lunchen en vertrekken daarna in groepjes voor een autopuzzelrit. Leuke route langs verschillende kastelen in het mooie Gelderse Land. Het diner bestaat uit Chinees. Heerlijk gegeten, natuurlijk veel te veel nog over maar Carlo eet de volgende Chinees als ontbijt, ook dit is een traditie geworden. 🤭
In de avond is er een enveloppenspel, dit spel wordt door niemand minder dan Mirjam gepresenteerd. Chapeau voor Mirjam dat ze dit toch maar weer doet, zeker met zo’n luidsprekende (lees: schreeuwende) mensen en ongeduldige types. Ze blijft uiterst kalm en weet de boel in goede banen te leiden. Het is een afwisselend spel met vragen, opdrachten, raadsels etc. De prijzen liegen er niet om dus iedereen is fanatiek. Ik ga met een foto, waar alle neven en nichten en kouwe kant opstaan, naar huis. Deze zal een mooi plaatsje krijgen in ons huis. Rond middernacht gaan de eerste naar bed.
De volgende dag ontbijten we met zijn allen en ruimen we alles weer netjes op. We vertrekken richting Zeddam om daar in Restaurant Ruimzicht te lunchen. De bestelling is al doorgegeven dus dat was makkelijk. Na de lunch nemen we weer afscheid van elkaar. Hannie en Gerard brengen mij naar Eindhoven Airport. Hopelijk kunnen we er volgend jaar weer bij zijn.
Ik probeer zo nu en dan weer eens wat nieuws uit. Dit keer waren het chocoladebollen, geïnspireerd door Heel Holland Bakt. Het eerste baksel was een echt misbaksel, terwijl de smaak best oké was. De soes was in eerste instantie te kort gebakken waardoor ze helemaal instorten. De tweede keer ging het al beter, de vorm was nog niet geweldig maar de waren tenminste lang genoeg gebakken, maar nu was de chocolade helemaal korrelig. Maar de smaak was wederom oké. De derde keer, ja alle goede dingen in drieën of 3x is scheepsrecht, zijn ze best goed gelukt al zeg ik het zelf. Ze smaakte ook echt heel goed. Ik zou zo bij Jan de Groot in Den Bosch kunnen gaan werken 😉🤣.
Ik heb altijd al een echte Noorse trui willen hebben maar ze zijn of te duur of veel te dik. Mijn collega laat een foto van een trui zien die ze zelf gebreid heeft. Een prachtige trui met een mooi patroon. Een andere collega zegt later tegen mij dat zij wel voor mij een trui wil breien. O echt?? Wat lief en dat helemaal voor niets, ik moet alleen zelf de wol kopen. Zo gezegd zo gedaan. Ik mag het patroon lenen van die eerste collega om zo te zien welke wol ik moet kopen en hoeveel. Na 2 weken heb ik alles compleet, ja het gaat hier niet zo snel dan in Nederland. 😉 De wol en het boek met patroon geef ik aan de die tweede collega en ze gaat voor mij aan de slag. Er komt een kleine aanpassing omdat ik zo’n hoge col niet fijn vindt. En wat blijkt, 2 weken later is de trui al klaar. Hoe dan?? Wel een leuk cadeau op Stefanie haar verjaardag.
Ik ben er super blij mee. Voor nu is het nog te warm maar volgende winter zal ik hem zeker veel gaan dragen.
Op vrijdag is het dan zover. Bert krijgt zijn nieuwe vrachtwagen. Een spiksplinternieuwe Volvo die op gas rijdt. Dat vindt Bert dan wat minder maar het is niet anders. Hij heeft in Nederland ook met een wagen op gas gereden dus hij heeft ervaring. De pompen waar je gas kunt tanken zijn nog maar schaars dus het zal goed plannen worden. Hij is trots op zijn nieuwe aanwinst. Hopelijk veel veilige kilometers.
Na het weekend in Nederland vertel ik Elin over de PS4 en het leuke spel Beat Saber. Ook zij is meteen verkocht. We mogen de PS4 van Emil lenen en op de Noorse marktplaats Finn.no scoren we een vr bril met 2 controllers. Een goede training voor ons beide 🤣. Al snel komen we (Bert en ik) er achter dat de PS4 van Emil behoorlijk vol staat, ik wil niet iets verwijderen dus we kijken zelf op Finn.no om er zelf 1 te kopen. Hier een half uurtje vandaan staat er 1 te koop die nog als nieuw is. Inmiddels is de PS5 er ook al maar die zijn nu nog veel te duur voor ons. We rijden op zaterdag naar die man en zijn een Playstation 4 rijker. De vr bril is er inmiddels ook al en die ziet er ook nog als nieuw uit. Alles bij elkaar een koopje 😁. Dus op onze oude dag worden we nog gamers. Inmiddels al meer spellen gedownload en zijn we lid van de Playstation club. Super leuk tijdverdrijf.
Mijn leidinggevende had een nieuwe werkplek voor mij met vaste uren, wel nog met een invalcontract. Op 3 januari zou ik kunnen beginnen op de school in Hov. De school ligt net buiten het centrum en is 2,2 km van ons vandaag. Ik zag er heel erg tegen op, dit mede omdat ik om 5.00 uur moet beginnen, dat is dus bijna midden in de nacht 🤭.
Met zware tegenzin vertrek ik de eerste dag naar de school, dit betekend trouwens ook dat ik niet meer naar de Noorse les kan. Hopelijk leer ik de taal van mijn nieuwe collega’s. Het team bestaat uit 7 personen, voorheen met 8 personen maar er is er al 1 met pensioen gegaan. De tweede zal snel volgen om met pensioen te gaan, daarom werken Pinatikan en ik nu op deze plek. We zullen na 25 januari met 6 personen de school schoon gaan maken. De dag begint met een half uur koffie drinken. Monica is de voorwerkster en legt mij uit wat de bedoeling is. De school is verdeeld in de lagere school en de jongere school, dat is voor jongere tussen de 12 en 16 jaar ongeveer, die 3 jaar op deze “tussen” school zitten. Ik word ingedeeld op de jongere school en maak de klaslokalen, de gangen, de wc’s, de garderobes en douches van het zwembad, de gymzaal schoon. De eerste dag is me alles meegevallen, super leuke collega’s, van de 6 zijn er 3 Noors en zijn mijn leeftijd. Ze kletsen gezellig en vinden het reuze interessant om weer nieuwe collega’s te hebben. We werken 2 uur en hebben dan een pauze van bijna een uur 😱. Daarna werken we nog even om daarna zitten we nog een uur te wachten totdat het 10 uur is om naar huis te gaan. Daar heb ik wel wat moeite mee, ik werk liever gewoon de hele tijd, maar ja….ik ben een buitenlander en moet me aanpassen.
Al met al heb ik het goed naar mijn zin. We kletsen veel samen en hebben het ook erg gezellig en lachen veel.
Dennie en Pascal komen naar Noorwegen, ze hebben een huisje gehuurd op Etna Camping in Etnadal. Dat is hier ongeveer 45 minuten rijden hier vandaan. Deze camping staat te koop en de heren hebben een droom om in Noorwegen een camping over te nemen. Deze week staat voor hun in het teken van de buurt en de camping verkennen om te kijken of ze hier zouden willen wonen/werken. Wij waren in oktober al even op de camping wezen kijken, gewoon maar uit nieuwsgierigheid en je moet iets op een saaie zondag. 😁
Ze zijn met de boot gekomen op ons advies. Ook hun is het heel goed bevallen om op deze manier naar Noorwegen te komen. Na de boot is de eerste stop bij ons. We kletsen gezellig weer bij en lunchen gezamenlijk. Na de middag vertrekken ze richting Etnadal. Op 1e kerstdag hebben we ze uitgenodigd om bij ons te komen eten. Eerst maken we een wandeling door het altijd zonnige, pittoreske Hov. 😁
Het diner bestaat uit: Chinese tomatensoep, Fou young hai en Tjap Tjoy met als toetje ijs in verschillende smaken. 😋 Tijd voor een spelletje was er niet meer want we hebben alleen maar zitten buurten. Het was super gezellig. Later in de week hebben we in Dokka afgesproken om elkaar nog even te zien, ook Bert is vroeg klaar met werken en we treffen elkaar bij Bert zijn werk. We gaan ook nog mee naar de camping om het af te sluiten. Het was super leuk om de heren weer te zien. Hopelijk gaan ze een keer de stap nemen en hopelijk dan ook niet zo ver bij ons vandaan. 😉
UPDATE: Deze camping was toch niet helemaal wat ze zochten, dus de zoektocht gaat verder.
November en december zijn rustige maanden, nou ja….
We werken, we verplaatsen het hout richting de overkapping bij de voordeur, proberen wat nieuwe recepten uit, Flex gaat naar de kapper, Elin en ik staan op de kerstmarkt in het gemeentehuis en in het buurthuis Johs Minde, er is sneeuw, we zetten de kerstboom, zien prachtige luchten, gaan naar een kerstconcert in de kerk van Hov en krijgen bezoek op 1e kerstdag.
Ook nog een paar serieuze zaken, op 10 november heb ik in Lillehammer het 2 jaarlijkse borstonderzoek, een week later krijg ik een brief dat er nader onderzoek nodig is om te kunnen vaststellen of er wel of niets aan de hand is. Dat is best schrikken, je weet natuurlijk maar nooit. Op 13 december moet ik voor verder onderzoek naar Hamar, Bert heeft een dag vrij kunnen krijgen om mee te gaan. Na nog extra foto’s, een echo en een punctie krijg ik te horen dat er niets aan de hand is en dat er alleen een cyste zat. Wat een opluchting. Dezelfde dag bellen we in de avond met Stefanie en Sander en horen we dat we opa en oma worden, wat een geweldig nieuws. Het is nog pril maar ze willen het toch vertellen dit omdat de moeder van Sander ziek is en hier erg naar uitkijkt en omdat het bijna kerst is en als Stefanie dan geen wijntje drinkt dan weet ook iedereen meteen wat er aan de hand is. We maken plannen om onze vakantie aan te passen en in augustus, als ze uitgerekend is, naar Nederland te reizen. In de kringloopwinkel loop ik tegen een campingbedje aan voor 100 kr, dat kan ik niet laten staan. Ik stuur met Greetz een leuke kaart met babysokjes, en zo leeft iedereen op zijn eigen manier op een roze/blauwe wolk.
UPDATE: helaas is er vroegtijdig een einde aan de zwangerschap gekomen. Op 19 januari stond er een afspraak bij de verloskundige en die had geen goed nieuws. Wat een verdrietig nieuws was dat. 😢
Op 15 september vertrekken we voor 3 weken naar Nederland, deze trip staat in het teken van bezoekjes afleggen aan familie en vrienden. We hebben een volle agenda maar we hebben er zin in.
Via Pinatikan, die ik ken van de Noorse les, hoor ik dat ze een inval schoonmaker zoeken bij Hovlitunet, dat is het verzorgingshuis hier in het dorp. Ze geeft mijn telefoonnummer door aan de manager van de schoonmaak en op maandag 7 augustus hoor ik dat ik dinsdag 8 augustus kan komen inwerken. Oke, prima, jammer dat dit net samenvalt met het bezoek van ons Hannie en Gerard, maar ja….het is niet anders.
Om 7 uur moet ik beginnen, het regent gigantisch, hier later over meer. Ik loop de eerste dag mee met Marita, zij is de voorwerkster. Ze legt me kort en niet zo krachtig uit wat ik moet doen. Moeilijk is het niet maar het gebouw is net een doolhof, dus dat wordt de grootste uitdaging. Ik moet zelf veel vragen want ze is niet heel spraakzaam. Ik kijk gewoon goed naar wat zij doet en ik doe het maar na. Na 2 dagen zijn ze zo tevreden dat ik een contract krijg aangeboden. Als invalkracht maar dat vind ik geen probleem.
Ik heb altijd gezegd dat ik niet ga schoonmaken, niet omdat ik dit te “min” vindt of zo maar gewoon omdat ik daar geen zin in heb. Nu werk ik in het verzorgingshuis en vindt het eigenlijk best leuk. Ik maak een praatje met de bewoners en het werk is makkelijk en op een rustig tempo, want toen ik vroeg hoelang ik krijg om een kamer te poetsen, keek ze me aan of ze water zag branden. In Nederland had ik dat weleens gehoord dat ze maar een bepaald aantal minuten krijgen voor een kamer maar hier kennen ze dat niet, je neemt de tijd die je denkt nodig te hebben. 👍 De rest van de week werk ik van 7.00 uur tot ongeveer 14.00 uur.
Jan Abels (oud collega van de Sligro) appte Bert om te vragen of wij thuis zijn, een keer in juli of augustus. Omdat het natuurlijk leuk is als Bert ook thuis is komen ze in een weekend.
Het beste weekend voor Jan en Gerrie is 22 juli, dat komt ons ook wel uit, we hebben net alles weer aan kant na de vakantie 🤭. Dat betekend, de camper leeg (nog niet schoon), de was weggewerkt en het gras gemaaid.
Ze komen rond de middag aan en lunchen gezellig met ons mee. De kat is ook mee maar die blijft in de camper. We kletsen gezellig bij en wandelen met de honden door het dorp. Ze vinden dat we mooi wonen. Ik heb een diner gemaakt en de rest van de avond kletsen we over van alles en nog wat. Een gezellige avond. Ze slapen in de camper en hebben dus van ons weinig nodig. Ze mogen gebruik maken van de wc en douche maar dat slaan ze af. Ze hebben zelf alles aan boord. 🚐
Na het ontbijt de volgende dag maken we nog een foto samen en nemen we alweer afscheid, ze vervolgen hun weg richting het noorden van Noorwegen.
Toen ik zag dat Robbie Williams naar Noorwegen zou komen en in Oslo een concert zou geven was ik er als de kippen bij om kaartjes te kopen, eerst nog even Bert overtuigen maar met een goede tip van ons Mia was dat zo gebeurd 😁. De tip was: Zeg maar tegen Bert dat Mark ook een beetje sceptisch was maar die was uiteindelijk ook meegegaan en die vond het geweldig.
Op zaterdag vertrekken we al vroeg, het is prachtig weer en zo kunnen we op ons gemak richting Oslo rijden. De honden worden door Heidi en Elin uitgelaten. Echt super blij mee.
Daar aangekomen is het al best druk, we kunnen onze auto echt heel dichtbij de Telenor Arena parkeren. We eten en drinken daar nog wat en wachten totdat we naar binnen mogen. Het wachten is geen straf, leuk om mensen te kijken, we spreken zelfs nog met een stel uit Nederland die speciaal naar Oslo gekomen zijn voor het concert.
Eindelijk mogen we naar binnen, we hebben staanplaatsen en we moeten nog best even wachten totdat het concert begint dus gewoon maar even op de grond gezeten. We staan redelijk vooraan bij een hek, dus niemand direct voor ons. TOP. Alleen de Golden Cirkle is nog voor ons.
Het voorprogramma was Lufthaus, niet echt onze muziek maar ach….Na lang wachten is hij er dan toch echt. Wat kan hij er een geweldige show van maken. Let me entertain you…..En dat heeft hij gedaan. Dit was voor mij de derde keer en het was weer geweldig. Ook Bert vond het fantastisch. Hij zei zelfs, als hij weer een keer komt dan gaan we weer. 👍😀
Tot 23.30 uur heeft het geduurd, het was warm maar het was het alles waard. We hebben beide genoten. De sfeer was goed dus toen iedereen weer naar buiten moest was de stemming opperbest.
00.15 uur zaten we in de auto, fijn dat het dan nog gewoon licht is. Wel nog even bij de Mac gestopt om iets te eten, we hadden beide trek. Rond 02.00 uur waren we thuis. Moe maar voldaan. Hopelijk komt hij in de toekomst nog eens vaker naar Oslo.
Bert heeft een Mega geocache event gevonden, dat wordt gehouden in het pinksterweekend in Horten. Dus we hebben een doel om weer te vertrekken. Bert zijn vrachtwagen moet naar de garage op vrijdag dus hij is al mooi vrij. We vertrekken zo rond 10 uur en rijden richting Horten waar we voor 2 dagen een camping gereserveerd hebben. Onderweg lunchen we nog op een parkeerplaats. Het is prachtig weer dus dat geluk hebben we. 🌞
Als we op de camping aankomen weten ze niet van onze reservering af, die ik via de website heb gemaakt, ik heb zelfs een bevestiging die ik kan laten zien. Helaas, de camping is vol. De eigenaar wordt gebeld en hij maakt voor ons een uitzondering en we mogen tussen 2 hutjes staan. Voor ons geen probleem omdat we toch veel weg zullen zijn. Fijn dat dit toch nog geregeld kon worden. 👍
De zelfde avond fietsen we naar een groot park in Horten waar de Meet & Greet zal zijn voor het Mega Event. Het is er best druk en we horen dan ook verschillende talen. De mensen komen hier van heinde en verre op af. Voor ons onvoorstelbaar, maar ja…. Het is wel gezellig we maken nog een praatje met een paar Nederlanders en fietsen daarna nog naar wat geocaches, o.a. naar een duikboot. Leuke route gefietst om tegen 22 uur weer terug op de camping te zijn.
De volgende dag is het echte event. We fietsen daar naar toe en bezoeken wat standjes en lopen wat rond. Heel bijzonder is het niet en we besluiten om de vele labcaches te doen die daar in de buurt liggen. We fietsen ruim 20 kilometer om daarna weer terug op het event uit te komen. We doen nog een paar grappige spelletjes en hebben dan genoeg gezien. Op de camping vragen we of we een extra nacht kunnen blijven omdat het hier erg mooi is, zeker ook om te fietsen. Gelukkig is dat geen probleem.
Zondag fietsen we daar nog verschillende kilometers en vinden de overgebleven labcaches. De honden in de veewagen, ze hebben het weer geweldig goed gedaan. Soms even los omdat we met de kar ergens niet door konden. Dus het was een route met obstakels. 🤭🤣 We eindigen op het terras met een pilsje.
Het is alweer maandag en weer tijd om richting huis te gaan. In de haven van Oslo ligt het grootste vliegdekschip van de wereld en ik zou dat graag willen zien dus onze route loopt via Oslo. Op internet had ik gevonden waar het voor anker zou liggen. We rijden naar Oslo en bij een bushalte zien we een aantal mensen staan te kijken naar het water, snel parkeren we de camper, half op de stoep en half op de bushalte. We nemen de verrekijker mee en zien het gigantische schip.
USS Gerald R Ford:
337 m lang
41 m breed (waterlijn)
78 m breed (vliegdek)
76 m hoog
25 dekken
75 vliegtuigen
+- 4500 man bemanning
101.600 ton waterverplaatsing
Aangedreven door 2 kernreactoren
We vervolgen onze weg naar huis en kunnen terug kijken op een heerlijk lang weekend.
Het weer in Noorwegen kan heel onvoorspelbaar zijn in Noorwegen. De laatste sneeuw is “net” verdwenen of het zal 24 april weer gaan sneeuwen. Er valt zo’n 30 tot 40 cm. Gelukkig is het hele natte sneeuw en is dan ook na een paar dagen weer verdwenen. Ik vind sneeuw heel leuk maar niet meer in april 😉. Ik heb vanaf 1 februari bijna elke dag een foto gemaakt, geprobeerd om dit vanaf hetzelfde standpunt te doen.
Op vrijdag 28 april komen Joey en Erna voor een lang weekend. Kei gezellig. Ik ga ze ophalen op het vliegveld zo rond 15 uur. Bert is helaas werken en komt deze avond ook niet thuis. Ik heb in de ochtend al Moussaka gemaakt zodat ik dit alleen nog maar hoef op te warmen. Zoals bijna elk bezoek hebben ze kaas meegebracht, maar liefst 4 stukken. Heerlijk 🧀🧀🧀🧀.
Zaterdag gaan we naar de winkel, maken ze kennis met Elin, wandelen we door het dorp en kletsen veel, we proberen ook nog op de Odnesberg te komen maar door de sneeuw van de laatste dagen is dit niet mogelijk. Jammer. We sluiten de dag af bij Peppes Pizza in Gjøvik en thuis nog met een spelletje 30 Seconds en heel veel lachen.
Zondag gaan we met zijn vieren naar het Kistefos museum. Ook Bert is hier nog nooit geweest. We vermaken ons prima, zeker ook omdat het weer ons goed gezind is.
We sluiten de dag af met heerlijke noedels gemaakt door Joey en Erna. Wat een verwennerij, zeker als je zelf niet hoeft te koken. De volgende dag is het alweer voorbij. We brengen samen ze naar het vliegveld en kijken terug op een heerlijk weekend, veel gelachen en veel gekletst. We zijn weer helemaal bij met wat er in Nederland gebeurd is. 👍
Bert is onverwacht 2 dagen vrij dus we pakken de camper in en gaan richting Zweden om weer frikandellen in te slaan. 😊 De zon schijnt en we kennen de weg inmiddels dus we zijn in een paar uur bij de winkels in Zweden.
We doen onze inkopen, gelukkig hebben we een grote koelkast en vriezer in de camper 🤣, en rijden weer terug richting de grens. Op de grens is een mooie parkeerplaats tegen een bos aan waar je gratis kan overnachten. We lopen dan ook heerlijk nog in de bossen met de honden en vinden ook nog wat caches.
De volgende dag rijden we naar Magnor net over de grens in Noorwegen, waar een glasblazerij is. Leuke winkeltjes maar helaas staken de glasblazers. We horen later dat er meerdere sectoren staken. Jammer maar helaas.
We rijden door naar Kongsvinger, een redelijke plaats op onze route. We parkeren bij de grote vestiging boven op de “berg”. Hier mogen we het geen berg noemen als er nog bomen groeien 😉🫣🤭maar wij als Nederlanders vinden het al snel een hele hoge berg. We bekijken de vestiging en lopen daarna door naar de oude binnenstad. Verrassend mooi stadje met een heerlijk terras waar we lunchen. Er staat een oude telefooncel wat nu als mini bieb dienst doet, ik neem nog een Noors puzzelwoordenboek mee.
Naar een heerlijk lunch en wandeling vervolgen we onze weg weer naar huis. Waar we als diner frikandellen eten. 😊
We hebben hier niet veel regen, zeker in de wintermaanden regent het niet. Dan sneeuwt het, maar ook die dagen zijn op 2 handen te tellen.
Maar…. nu heeft het 2 dagen geregend, helemaal niet zo hard maar wel veel water wat niet de grond in kan omdat die grotendeels nog bevroren is. Het water neemt de kortste weg dus…. een drama. Bij de buurman was de halve oprit weg gespoeld. Ook hadden we in onze tuin een rivier en een echte waterval. Het watervalletje naast ons huis was opeens een echte waterval. Normaal komt het water niet boven de rotsen uit maar hoor je alleen het water stromen. Nu is het een bruine kolkende massa.
Gelukkig hebben wij verder geen schade, ook is de kelder niet ondergelopen zoals bij Elin, daar stond zo’n 40 cm water binnen 😨.
Het ticket is al lang geleden geboekt om dit jaar er weer bij te zijn bij het altijd gezellige Neven & Nichten weekend.
Ik vertrek thuis zo rond 12.30 uur richting het vliegveld. 1 uur en 15 minuten later ben ik bij Dalen parkering. Deze parkeerplek had ik thuis al gereserveerd. Het werkt heel makkelijk. Je parkeert je auto, onthoudt de kilometerstand, je meld je bij het loket, je betaalt en geef de laatste 3 cijfers door van de kilometerstand en in welke rij je geparkeerd staat. Je levert je sleutels in en stapt in het busje wat je naar de vertrekhal brengt. De goedkoopste en makkelijkste manier hier om te parkeren.
Mooi op tijd kom ik op het vliegveld aan. Al snel blijkt dat we een half uur vertraging hebben, pfff dat is altijd balen want ik wil om 19.02 uur de trein halen. Uiteindelijk vertrekken we ruim 40 minuten later dan gepland. Eenmaal op Schiphol heb ik 12 minuten om bij de trein 🚅 te komen. God weet hoe ver ik moet lopen dus ik besluit te gaan rennen. Met het zweet op de kop 🥵kom ik om 19.01 uur aan op het perron waar de trein staat te wachten. Gelukkig…..ik heb het gered.
De treinreis verloopt verder heel voorspoedig en ik kom om 22.00 uur aan op het station in Maastricht. Hendri en Jeroen staan me op te wachten.
We komen net voor 22.20 uur aan bij de groepsaccommodatie. Het wordt een gezellige avond waar we heerlijk weer kunnen bijkletsen.
Op zaterdag komen de laatste nog aan, ook Stefanie en Sander zijn van de partij. Jeroen en ik gaan nog even naar de Lidl voor wat boodschappen en ik koop nog hagelslag, want tja….die is in Noorwegen niet te krijgen. We lunchen gezamenlijk en vertrekken daarna naar Maastricht voor de activiteit. We gaan in groepjes door de stad lopen en het is de bedoeling dat we al wandelend de vragen goed beantwoorden. We eindigen op het terras in het zonnetje. 🌞
We nemen afscheid van Stefanie en Sander en gaan weer terug naar Sint Geertruid. We hebben heerlijk eten van Kippie. Echt een aanrader.
De avond staat in het teken van oude spelshows die helemaal verzorgd is door Mirjam. Hilarisch was het, we hebben veel gelachen, hard geroepen, nagedacht en heel vaak, o ja… gezegd. Mirjam heeft haar creativiteit weer helemaal kunnen loslaten op deze leuk in elkaar gezette avond. Ze had o.a. een echt lopende band gemaakt zoals bij 1 van de 8, een caviabak met echt lopende cavia’s zoals bij de Weekendquiz. Complimenten.
De zondagochtend werden we al om 10.30 uur verwacht bij de grotten van Kanne. We kregen een rondleiding en mochten zelf ook nog wat van de mergelsteen maken. Heel interessante rondleiding door een zeer bevlogen gids.
Toen was het voor mij alweer tijd om naar het station te vertrekken. Ons Mia, Hannie en Gerard brachten mij naar het station waar ik om 13.30 uur weer op de trein stapte. Ook deze treinreis verliep heel goed. Ook weer mooi op tijd op Schiphol en deze keer vertrok het vliegtuig ✈️wel op tijd. Om 21.45 uur was ik weer thuis. Heel moe maar het was het zeker waard.
Via Facebook zagen we geweldige mooie foto’s van een ijskerk 🥶. Bij elke tip die ik voorbij zie komen, zoek ik deze op om te kijken hoever dit van ons af is. Deze tip was iets meer dan anderhalf uur van ons vandaan, dat is relatief dichtbij.
Zondag is altijd een beetje een saaie dag omdat er dan niets open is, meestal is dat voor ons de dag om ergens naar toe te rijden. 🚗 Dus deze zondag ook. De honden in de auto, rugzak mee met een lunchpakket en rijden maar. Na een rit van zo’n 122 km komen we op de parkeerplaats aan, dit is privé terrein maar we weten dat we hier mogen parkeren. We volgen het smalle pad van zo’n 1,5 km. Het is goed te lopen, soms een beetje omhoog en soms een beetje omlaag, we dragen wel beide brodder, dat zijn van die dingen die je onder je schoenen kan maken met ijzeren pinnetjes.
Na een mooie wandeling komen we aan bij de Iskjørkja, prachtig om te zien. Het water wat normaal naar beneden komt is nu helemaal bevroren. Lange ijspegels die door het licht een prachtige kleur hebben. Je loopt ook achter de “waterval” door. Heel bijzonder. 😍 Je kan niet stoppen met foto’s maken 🤭🤣.
Kijk zelf maar naar de foto’s hoe prachtig deze trip was. Echt de moeite waard. 👍
Als klap op de 🎇 zagen we ’s avonds nog het noorderlicht.
Op zaterdag 28 januari was er een Kulturfest in de Frivilligersentralen, dit werd georganiseerd door het Rode Kruis en de gemeente. Allerlei culturen bij elkaar, zowel het eten als de muziek. De burgemeester was er ook en deed eerst een woordje waarna 1 van elke nationaliteit naar voren moest komen om in zijn of haar moedertaal de mensen moest verwelkomen. En ja…..wij waren de enige Nederlanders dus ik moest naar voren. Later op de avond hoorde we dat er toch nog een Nederlander meer was. Er was namelijk ook een Duitse vrouw op het podium die met een Nederlander getrouwd is.
Het eten was heerlijk. Iedereen kon wat maken, op een afgesproken tijd kon je met het Rode Kruis boodschappen doen voor je gerechten, zodat je niet zelf voor de kosten hoefde te zorgen. Heel goed geregeld, aangezien ik beter in het eten ben dan het bereiden daarvan, hebben wij het aan de andere overgelaten 🤣🤭.
Uiteindelijk waren er 17 verschillende landen vertegenwoordigd.
Noorwegen
Duitsland
Nederland
Kongo
Turkije
Iritrea
Syrie
India
Mexico
Somalië
Egypte
China
Roemenië
Oekraïne
en nog een aantal die ik niet meer weet.
Het was een geslaagde avond met heerlijk eten. Na afloop is een jongstel uit Oekraïne nog mee naar ons geweest. Ze miste haar hond heel erg, die is namelijk bij haar moeder in Oekraïne achtergebleven. Flex en Soof vinden het altijd leuk als ze aandacht krijgen, dus iedereen blij 🧍♂️🧍♀️🐶🐶 .
Voordat we gaan wordt de camper natuurlijk eerst grondig schoont gemaakt. Hij ziet er perfect en schoon uit maar je wil toch even alles schoon hebben. Bij het schoonmaken zie ik iets zitten tussen een bovenkastje en de cassette van het rolgordijn. Het blijken 2 kogels te zijn 😱, met veel gepiel krijgen we deze er toch uit gefriemeld. We hopen dat deze voor de jacht bedoeld waren en niet voor andere doeleinden 🤔😧. Niet dat we zo’n voorstanders zijn van de jacht hoor. Maar jagen is hier heel gewoon.
Dit weekend staat in het teken van de camper uitproberen en shoppen. We willen naar Zweden om wat inkopen te doen, oftewel, we willen frikandellen kopen 🤣🤣. Je moet toch een doel hebben.
We stoppen eerst nog bij de Ikea en de Panduro hobby winkel in Hamar om daarna door te rijden naar Charlottenberg in Zweden. Het is een mooie rit en de de camper rijdt geweldig, volgens Bert.
Daar aangekomen gaan we eerst naar het winkelcentrum, we kijken wat rond en kopen frikandellen, een rugzak en beide een lekker fleece vest. 🛍️
Weer net terug over de grens in Noorwegen gaan we naar een camping. Dat is zo’n 5 km vanaf het winkelcentrum. We wandelen daar nog wat met de honden en zitten de rest van de avond in de camper. De stoelen en het bankje zitten goed. 👍😁
We waren bang dat, vooral Flex, op het bed zou springen maar dat heeft hij niet gedaan. We hebben ook goed geslapen. Tot nu toe is alles prima, het is vooral even wennen waar alles ligt. We rijden nog even terug naar het winkelcentrum om ook nog even bij de Lidl te kijken.
We vervolgen onze weg daarna richting huis. Het is een mindere dag qua weer maar ja….het is ook al eind oktober.
Dit zal onze laatste trip zijn voor dit seizoen. We hebben inmiddels een stalling gevonden waar de camper zal staan in de winter. We kunnen niet wachten om met Pasen de camper weer te gaan halen. 😁😍
Er gebeurd niet zoveel nu. De natuur wordt wel prachtig met allemaal rode en gele kleuren. Ik bak nog een keer worstenbroodjes en ik probeer, voor de eerste keer in mijn leven, om oliebollen en een appeltaart te bakken. Beide waren best goed gelukt. De appeltaart was voor mijn verjaardag. Ik nodig een paar vriendinnen uit voor de avond. Het was super gezellig. Bert als enige man heeft zich ook prima vermaakt.
Flex en Soof hebben er een nieuwe vriendin bij. Het is de dochter Aurora van Hegran. Hegran ken ik van het breicafe en woont hier tegenover. Aurora vindt de honden geweldig en loopt regelmatig een rondje mee. Ik kan met haar Noors praten op een gelijk niveau 🤭. Ik leer van haar en zij leert van mij de Nederlandse commando’s voor de honden. Echt grappig dat ze het leuk vindt om ook Nederlands te leren.
Elin, ik en onze 2 honden gaan een wandeling maken naar de top van een berg. Hier zijn niet heel veel echte bergen maar dit is er 1. Wij vinden elke heuvel al een berg maar daar denken ze hier anders over 🤭. Zolang er bomen groeien op de top is het geen berg maar een heuvel. O oké, weten we dat ook weer 😁, zo leren we elke dag weer wat bij.
Het is eerst even zoeken waar we de auto het beste kunnen parkeren maar daarna zijn we snel aan de klim kunnen beginnen. Het is een prachtige wandeling, het was warm dus de jas kon snel al uit. De honden vermaken zich prima en lopen lekker de hele wandeling los. Het is een pittige wandeling maar uiteindelijk maakt het uitzicht alles goed. Wat een adembenemend mooi uitzicht. 😍 We blijven daar even zitten om onze boterhammen op te eten en te genieten van de rust en ruimte. Je voelt je hier echt heel erg klein.
Het houdt maar niet op met de pakketjes uit Nederland 😁. Wat zal het deze keer zijn? Weer iets wat we totaal niet verwacht hadden. Na de vakantie van Piet en Naomi hebben ze een puzzel laten maken van allerlei foto’s die ze hier gemaakt hebben. Met ook nog wat leuke tekst erbij. Hoe leuk is dat!! En ook nog de Esterse Minipers met op de cover niemand minder dan de enige echte Naomi 😃, wat een knapperd! Ook deze keer weer Hartelijk Bedankt voor dit leuke cadeau. 👌👏👍
Mijn eerste echte opdracht gekregen om 2 T-shirts te bedrukken. Kei leuk! 😁 Ook wel spannend want ik kan het niet verpesten. Ook heb ik een kinderstoel mogen maken voor de doop van Nils Kristian. Nils Kristian is het zoontje van een vrouw die ook bij het breicafé komt. Daarom heb ik als cadeautje een truitje voor hem gemaakt. 🤗 Maar het eindresultaat mag er zijn. Ook maak ik nu onderzetters, mokken en kinderstoelen dus het assortiment breidt zich uit. 👍
En als klap op de 🎇 (vuurpijl) 🥁🥁 (tromgeroffel) heb ik een sticker gemaakt voor mijn auto zodat iedereen kan zien dat Theas Personlige Gaver bestaat. 🦚(trots als een pauw) 😂
Flex is weer naar de kapper geweest in Raufoss. Helaas spreken ze allen Russisch en wat Noors. Dus moeilijke communicatie. Maar ik zei: Kort. En we kregen hem kort terug. Ik vind het geweldig, hij lijkt nu net een puppy, hij is super zacht en iedereen ziet nu dat hij helemaal niet dik is.
We gaan een dagje naar het Norsk Vegmuseum, iets voorbij Lillehammer vind je dit gratis museum. Je snapt niet dat ze hier geen entree voor vragen. Het is groot, meerdere gebouwen, tentoonstellingen, buiten museum en een berg waar je in kan om te zien hoe ze vroeger tunnels maakten. Een aanrader als je in de buurt ben om daar een kijkje te gaan nemen. www.vegmuseum.no
Als afsluiting zijn we nog naar de bobsleebaan geweest. Deze werd gebruikt tijdens de Olympische Winterspelen in 1994.
Zondag 31 juli zijn we terug gekomen uit Nederland en maandag 1 augustus komen Piet en Naomi. Ze komen pas laat in de avond aan dus nog genoeg tijd om de was te doen, het huis in orde te maken etc. etc. Bert is alweer werken dus ik rijd zo rond 22.30 uur naar het vliegveld in Gardermoen. Pikkedonker dus ik nam nog een verkeerde afslag. 🫤 Maar al met al was ik toch nog op tijd op het vliegveld waar ze al klaar stonden. Gezellig om ze weer te zien, ondanks dat dit nog niet zolang geleden was.
Voor Naomi was het de eerste keer dat ze vloog maar ze vond het maar “gewoon” 🤣🤣
De koffers worden nog uitgepakt na een rondleiding door het huis om daarna vermoeid naar bed te gaan.
Het is een week geworden van vooral shoppen voor Naomi en foto’s maken voor Piet 🤣😂. We zijn naar de Odnesberg gereden om een prachtig uitzicht te hebben.
We zijn naar Lillehammer geweest en Piet en ik zijn vanaf de schans naar beneden gelopen, Bert en Naomi met de honden zijn met de auto naar beneden gereden om ons zo weer op te halen.
Zelf zijn ze nog naar Oslo geweest, naar Fargenes naar een openlucht museum en naar het museum Kistefos in Jevnaker.
We hebben ook nog relaxed. Het was voor hun natuurlijk ook vakantie.
Piet is een dagje met Bert mee geweest op de vrachtwagen en Naomi en ik zijn naar Jessheim gereden om daar te shoppen. 🛍️👜
De laatste dag zijn we nog naar de Høkleberget geweest om een prachtige wandeling te maken en te genieten van het prachtige uitzicht.
Vandaag zijn we op roadtrip geweest. Via de Facebookpagina Passie voor Noorwegen is er een Nedernorenkaart met allerlei leuke bezienswaardigheden en daar staan de mensen uit Nederland op die in Noorwegen wonen, dan kan je ook nog eens op de koffie als je wilt. 😁👍
We vertrekken zo rond 10 uur met een rugzak met drinken en wat te eten. We rijden richting Fagernes, onderweg houd ik goed de Nedernorenkaart in de gaten om te zien of we langs leuke plekjes komen. Het eerste bijzondere plekje is de Lunde Bru Etnedal. Een hele oude stenen boogbrug uit 1827 met een leuke picknickplek erbij met beelden gehouwen uit steen. Er is hier niemand zo de honden kunnen lekker even los.
We vervolgen onze reis naar Fagernes, ik heb van de week wat oude afleveringen zitten kijken van Ik Vertrek en daar was een gezin met 2 kinderen verhuisd naar Fagernes om daar een schoenmaker en kledingreparatiewinkel te beginnen. We rijden er even langs. Natuurlijk is er niemand want het is zondag. Ik herken het huis/winkel meteen.
Ook zoeken we nog in Fagernes naar de camping waar we 9 jaar geleden overnacht hebben, deze hebben we niet gevonden. 🤔☹️
De volgende stop is Einangsteinen. Hier staat boven op een berg een hele oude steen, hij wordt beschermt door glas. Het is een Runestone en er wordt gedacht dat hij uit het jaar 300 stamt. Dus je mag wel zeggen: Een hele oude steen. Het uitzicht is prachtig, jammer dat het weer niet helemaal meewerkt. De temperatuur is goed, de bewolking wat minder.
Omdat het weer niet echt mee wil werken, rijden we een mooie route met prachtige uitkijkpunten.
Je kan aan alles merken dat het voorjaar begint. De knoppen aan de struiken/bomen worden met de dag groter. Het gras wordt voorzichtig aan weer wat groener. De sneeuw is bijna overal weg, althans, hier in het dorp. Wat hoger gelegen gebieden daar is nog wel sneeuw en ijs te zien.
Er zijn geen hele bijzondere dingen gebeurd. Ik kook Tjap Tjoy, die erg lekker was. Ik ga nog steeds de maandagavond wandelen maar ik lees ook weer veel in mijn albums van de fietstocht met de 3 heren in 2007. Dit omdat we natuurlijk nu wonen waar we toen waren. We stonden bv in de krant toen we in Gjøvik overnachten. Dat is nu een klein half uurtje rijden. Die krant is hier DE krant, ik heb deze meegenomen naar het Strikkekafe. De dames vonden het erg leuk om te zien dat ik hier dus al in de krant gestaan had. 😀
Voor diegene die het niet weten waar ik het over heb. In 2007 kwam Henri met het idee om een fietstocht van Oss naar de Noordkaap te maken. Willem en Ruud sloten zich bij hem aan en ik werd gevraagd om de bezemwagen te rijden. Ook verzorgde ik de overnachtingen, de boodschappen, de was, het eten en alles wat er nog meer bij komt kijken. Het was een heel bijzondere tocht. We hebben toen veel van Noorwegen gezien en toen is het dromen over Noorwegen begonnen. Omdat de 3 heren bij de brandweer zaten, had ik een brandweerwagenbusje 🚒. Dat viel goed op. Ook werd het een sponsortocht voor het goede doel, de Brandwondenstichting. Ruim €10.000 opgehaald voor het goede doel. Het was de eerste keer dat ik zolang van huis was. Stefanie was net klaar met haar examens en werkte fulltime, ze had een zomerbaantje bij BrabantZorg, waar ik ook destijds werkte. Ze was dus de hele dag onder de pannen en ze kende Sander toen al, dus daar over hoefde ik me geen zorgen te maken. De tocht heeft in totaal 6 weken geduurd. Een ervaring om nooit meer te vergeten. Ik zal hiervan ook wat foto’s plaatsen.
Afgelopen vrijdag heeft Elin me meegenomen naar een winkel waar je wol kunt kopen, om te breien of haken. Ik vertelde dat ik nieuwe wandelschoenen 🥾wilde en ze vertelde me dat er in Dokka een goede winkel zit met ook goede service. Kom op…zegt ze, heb je tijd dan rijden we er even naar toe. Oké, prima. Gezellig ook. In Dokka heb ik eindelijk goede schoenen kunnen scoren. Ook laat ze me nog andere winkels zien die misschien interessant zijn voor mij. Ik heb het maar getroffen met haar. Ben er ook erg blij en dankbaar voor dat ze die allemaal voor mij doet. Ook koop ik nog een echte Noorse wafel machine. Heerlijk zijn die wafels en heel makkelijk en snel om te maken. Met wat room en jam erop zijn ze traditioneel.
O ja… we hebben afgelopen zaterdag de camper 🚐 opgehaald in Fenstad. We gaan met Pasen lekker een lang weekend naar Lillehammer. Gelukkig startte de camper meteen en hebben er geen muizen 🐭 in gezeten. Dat is toch altijd maar afwachten als de camper in zo’n vrij open schuur staat. Omdat de camper nu bij huis staat moesten we de garage opruimen zodat mijn auto binnen kan staan. En dat opruimen is best goed gelukt, al zeg ik het zelf. 😉
Dus zo meteen de camper schoonmaken en weer klaar maken zodat we morgen kunnen gaan. Witte donderdag en Goede vrijdag zijn hier ook vrije dagen dus een lekker lang weekend. Op Polarsteps maak ik een verslag van al onze campertripjes. Wie het leuk vind om ons daar ook te volgen…www.polarsteps.com/TheaMegens.
We zijn weer 4 weken terug in Noorwegen. De eerste week voelde dit heel erg dubbel maar ik was heel druk met alles op zijn plek te zetten. We hadden die donderdag hier alles in de gang gezet, dus het was een enorme puinhoop. Bert is ’s maandag weer gaan werken, hij was meteen de hele week van huis, in eerste instantie zag ik hier heel erg tegenop maar dat viel gelukkig allemaal mee. Zoals ik al zei, ik had genoeg afleiding.
Deze 4 weken zijn om gevlogen. Bij ons Mia heeft Bert veel koffie gedronken ☕☕☕, het is heerlijke koffie, schijnbaar. Het is ook een koffiebonen machine. Dus ik op pad naar Gjøvik om voor hem ook zo’n apparaat te scoren. Kom ik bij de balie om af te rekenen ziet de verkoopster (we hebben een account bij hun, is hier bij heel veel winkels, kan je sparen voor korting. Dan zijn en blijven we toch weer echte Nederlanders 🤭) dat we in Hov wonen. Zij woont daar ook. Dan hoort ze ook nog dat ik uit Nederland kom (dat heeft iets te maken met mijn gebrekkig Engels, denk ik 😁). Ze verteld dat haar vriend half Nederlands half Noors is. Zijn vader is Nederlands en moeder Noors en die wonen ook in Hov, naast hun. Wat toevallig!!! Ze schrijft hun adres op en zijn altijd welkom om een keer op de koffie te komen. Nou….dat gaan we zeker een keer doen. (tekst gaat verder onder de foto(‘s))
Als ik met de honden ga wandelen dan kom ik altijd langs de frivilligsentral. Ik dacht: Misschien kunnen hun iets voor mij betekenen of ik voor hun. Ik trek de stoute 👞👞aan en stuur via Messenger een bericht. Dit doe ik in mijn beste Noors, een beetje van Google translate en een beetje van mezelf. Ik krijg vrij snel een bericht terug dat ik altijd welkom ben om op de koffie te komen. Ze verteld ook nog dat ze op maandagavond altijd gaan wandelen en dat ik van harte welkom ben om mee te gaan. Omdat ik hier niet op gerekend had qua eten kon ik niet meteen die dag mee. Ik ben wel naar de ontmoetingsplek gelopen tijdens het honden uitlaten. Daar zag ik al een paar vrouwen staan te wachten en heb hun aangesproken. Ik werd hartelijk ontvangen en mocht meteen mee. Ik vertelde dat ik volgende week mee zou gaan. Het was meteen gezellig. Ook vertelde ze dat ze op dinsdagmiddag van 12 tot 14 uur een strikkekafe (breicafé) hebben bij de frivilligsentral. Ook daar was ik van harte welkom. Ondanks dat ik niet brei mocht ik toch komen. 😁🧶 De volgende dag ben ik daar maar meteen naar toe gegaan met mijn haakwerk. Er zijn dan zo’n 10 vrouwen van allerlei leeftijden gezellig aan het kletsen onder het genot van koffie of thee. Ik werd meteen opgenomen en het was gezellig. Op woensdagmiddag is er steeds iets anders te doen. Ook hier ben ik al een keer naar de bingo geweest. Dat is goed voor mijn Noorse taal, ik kon mijn bordjes met nummertjes zelf goed bijhouden, ik had zelfs 2x prijs. 🏆 2 bossen tulpen. En nee, geen tulpen uit Amsterdam maar uit Fall. Dat is een dorpje naast Hov, die is de grootste tulpenkweker van Noord Europa. Dus nu ga ik elke maandagavond wandelen en elke dinsdagmiddag handwerken. Goed voor de sociale contacten en goed voor mijn taal. (tekst gaat door onder de foto’s)
De rest van de tijd vermaak ik me prima. Het is een groot huis wat gepoetst moet worden, 4x per dag met de honden lopen, mijn hobby’s bijhouden, soms wat tv kijken en huiswerk maken voor de Noorse les. Ik haal nu elke dag mijn 10.000 stappen. 🏆😁🚶♀️🥾 Ook ben ik alweer naar de schoonheidsspecialiste geweest voor mijn wenkbrauwen, en een nieuwe afspraak gemaakt voor de kapper. Flex is ook al naar de hundefrisør geweest. Lekker kort want die lange haren onderaan zijn buik waren altijd nat als we gelopen hadden, en moesten elke keer weer afgedroogd worden. Nu is het kort en is dat niet elke keer meer nodig. Gelukkig. Ik heb frikandellen gemaakt, nou ja…..het smaakt maar om nou te zeggen dat ze echt naar frikandel smaken?!? We zijn ook nog naar de kringloopwinkel geweest, vinden we altijd leuk om daar een beetje rond te kijken. Ook daar hebben we iets leuks gescoord. Een geborduurde wanddoek (ik weet niet hoe je zo iets noemt) met daarop Velkommen til Oss. Voor de mensen die net als ik uit Oss komen is dat grappig. Althans dat vind ik 🤣😀😉🤭. Zaterdag 12 maart hebben we nog meegedaan aan de pubquiz van het Neven & Nichten weekend. Was erg leuk om op afstand toch mee te kunnen doen. Afgelopen week hebben we beide een nieuwe fiets gekocht. In de winter kun je hier niet echt fietsen maar nu het weer hopelijk beter wordt willen we weer wat gaan fietsen. Hier heb je niet zoals in Nederland zoveel fietswinkels. Je besteld een fiets online, die laat je in de sportzaak aankomen en dan kan je je fiets proberen en eventueel meteen meenemen. Die hebben we dus ook gedaan. Vrijdag de fietsen opgehaald, in de nacht de accu opgeladen om zaterdag een stukje te gaan fietsen. Hier de berg af en trappen maar….maar dat trappen lukte mij niet. Wat bleek, lag de ketting eraf. 😔 en met geen mogelijkheid er meer op te krijgen. Dus de fiets weer in de auto om deze naar XXL in Gjøvik te brengen. Die jongens wisten er ook geen raad mee en we moeten dus wachten op de echte fietsenmaker die er maandag pas weer is. Dus al met al. Twee prachtige fietsen gekocht maar nog geen meter gefietst. Dan maar weer een wandeling maken. Er is een app waar je alle wandelingen op kunt zien. Das lekker makkelijk. We kiezen wel altijd de eenvoudige wandelingen want die zijn voor ons Nederlanders al best uitdagend soms. Het is een wandeling met veel hoogte verschil en soms ligt er nog wat sneeuw of ijs. Dus opletten geblazen. Maar we hebben het gered!! 🚶♀️🚶🐶🐶
Hieronder nog wat foto’s van de afgelopen weken. Tot snel weer 👋
En dan krijg je een telefoontje waarvan de wereld even stil staat. Mijn ergste nachtmerrie werd die woensdag werkelijkheid. Om 18.16 uur krijg ik een telefoontje van ons Hannie dat Mark van ons Mia is overleden. Wat??? Ja, ik hoor het goed. Hij is op 61 jarige leeftijd plotseling overleden. 😥 Ik kon maar aan één ding denken en dat was: Hoe kom ik zo snel mogelijk in Nederland. Dan voelt Noorwegen ineens heel ver weg.
Toen we de keuze maakte om naar Noorwegen te gaan was dit één van de dingen die we ons goed hadden gerealiseerd, er kan een keer een telefoontje komen, maar zo snel al en Mark…. Dit hadden we nooit gedacht.
Ik bel met Bert en met Stefanie om dit gruwelijk nieuws te vertellen. Iedereen is ontdaan en kan het niet bevatten. Stefanie en Sander gaan die avond nog naar ons Mia. Gelukkig dat zij ons Mia kunnen bijstaan. Ons Hannie was gelukkig al die tijd al bij haar. Ook goede vrienden steunen haar meteen.
Als Bert thuis komt dan zegt hij meteen: We gaan gewoon met de auto, dan kunnen alle beesten mee. Want ja…dat is een praktisch probleem wat dan om de hoek komt kijken. Stefanie en Sander bieden ook meteen aan dat we bij hun kunnen blijven incl. alle beesten. Hoe fijn is dat…
Piet en Naomi zouden vrijdag komen maar ook die moet ik bellen dat dit helaas niet door kan gaan. Verder kijken hoe we het beste kunnen rijden. De beste optie met de beestenboel is om naar Gotenburg te rijden, daar de nachtboot te nemen naar Kiel en van Kiel naar Oss te rijden. Dit is zo’n 1050 km rijden, verdeeld over 2 dagen. Dat moet gaan lukken. Op de boot boeken we een hut waar huisdieren zijn toegestaan.
We pakken die zelfde avond nog alle spullen bij elkaar in ons oude huis. Het plan is om donderdag om 8 uur te vertrekken naar ons nieuwe huis. Dit omdat de meeste spullen daar liggen. De auto helemaal vol geladen vertrekken we donderdag om precies 8.00 uur naar Hov. 9.45 uur komen we daar aan. We laden de auto uit en pakken ons koffer en allerlei andere spullen weer in de auto. Om 12 uur vertrekken we richting Gotenburg. De boot vertrekt daar om 18.45 uur. We zijn ruim op tijd en geven ons over aan de rust op de boot. We kunnen immers dan niet anders als wachten/slapen totdat we de volgende ochtend om 9.15 uur in Kiel aankomen. Om 9.30 uur rijden we van de boot af. De laatste etappe gaat in. Om 15.30 uur komen we in Oss aan bij Stefanie en Sander. Al met al is het niet tegen gevallen hoe snel we in Nederland kunnen zijn. We laden de auto uit en rijden meteen door naar ons Mia.
Heftig….. maar we zijn er voor haar. We kunnen meteen beginnen met er voor te zorgen dat de kaarten op tijd weg zijn. Dan volgen er dagen van verdriet/regelen/praten/elkaar steunen etc.
Dinsdag om 12 uur is de uitvaart in Uden. Omdat Mark al heel lang lid was van de motorclub hadden zo’n 16 motoren zich verzameld om Mark zijn laatste rit te begeleiden. Heel indrukwekkend. De afscheidsdienst was heel “mooi”, indrukwekkend en ook fijn dat we dit met z’n allen hebben kunnen doen. Een afscheid wat hij verdiende. ❤️
Gelukkig hebben we na de uitvaart nog een paar dagen. De boot is geboekt voor zaterdagavond. We komen veel samen, eten gezamenlijk en vieren ook nog een beetje Stefanie haar 33e verjaardag.
Zaterdagochtend is het weer tijd om afscheid te nemen van de familie. We hebben naast de familie weinig andere mensen gezien. Dit is een bewuste keuze geweest. Het afscheid valt wederom zwaar. De hele terug reis is dan ook emotioneel. Mijn gedachte gaan steeds weer naar mijn lieve, sterke zus. Ze heeft gelukkig heel veel lieve mensen om haar heen. Lieve buren waar ze terecht kan, hele lieve vrienden die dichtbij wonen, zelfs een paar op loopafstand. En natuurlijk ons Hannie en Gerard, Stefanie en Sander en de familie van Mark. En ik…..ik probeer er op afstand voor haar te zijn. Altijd in mijn gedachten, een appje sturen en om haar te bellen. ❤️❤️
Na een korte nacht lopen we al om 6.45 uur buiten met de honden. We doen meteen wat boodschappen, gelukkig is hier de winkel al om 7 uur open. Vandaag (donderdag) staat in het teken van dozen uitpakken. We hebben, ik geloof, iets meer dan 50 dozen. Bij het inpakken hebben de verhuizers sommige grotere dingen die wij los hadden staan, ook nog in een grote doos gedaan. Dus alles bij elkaar zullen het zo’n ruim 60 dozen zijn. We hebben er dan ook een hele kluif aan. ‘S avonds zijn we dan ook weer doodop en liggen weer om 22 uur op bed.
Vrijdag besluiten we om net voor de middag nog te vertrekken naar Ikea. Ook brengen we nog de gekochte gordijnen terug omdat we besloten hebben om geen gordijnen te hangen in de kamer. Bij de Ikea kopen we nog 2 nachtkastjes, pootjes voor onder de tv kast en opbergboxen. De rest van de dag en ook de zaterdag besteden we aan het uitpakken van dozen en het inruimen van de slaapkamers, keuken, kamer en de garage. We hangen nog wat lampen op, zetten de wasmachine en droger op zijn plaats, hangen hier en daar al wat aan de muur en lopen ook nog tussendoor met de honden buiten. 🐶🐶
Uiteindelijk hebben zijn we zaterdagavond een heel eind klaar. Dit was ook de bedoeling omdat we zondag weer terug moeten naar Fenstad. Dit omdat Bert nog een week vanuit Oslo moet werken. Wat hij daarna moet doen is nog afwachten. Hij kreeg namelijk al de planning door voor de komende 2 weken maar hij heeft daar meteen op geantwoord dat hij de 2e week niet meer daar zal werken. Daar werd op geantwoord dat ze de beste oplossing daarvoor zullen zoeken. Wat dit betekend weten we nog niet maar dat zullen we nog wel horen. We zijn benieuwd.
Via Pieter van Jacobs Verhuizingen horen we dat de verhuizers met onze container op woensdagmiddag bij ons nieuwe huis zijn. Yes, dat is mooi. Bert moet die woensdag nog werken maar heeft donderdag en vrijdag wel vrij gevraagd en ook gekregen.
Omdat mijn auto onderweg nog een keer moet laden, ga ik al vroeg weg in Fenstad. Op de helft van de route kan ik bij de Kiwi de auto opladen 🚗. Dit duurt dan zo’n klein half uurtje. We kunnen meteen even de benen en poten strekken.
We vervolgen onze weg voor het tweede gedeelte, dit gaat wat moeizamer omdat op deze weg niet gestrooid is. Maar uiteindelijk komen we mooi op tijd aan bij ons nieuwe huis, maar dan zie ik dat op de oprit zo’n 40 cm sneeuw ligt. Ik waag het er niet op om zo de oprit naar boven op te rijden. Ik zet de auto aan het begin van de straat bij de winkel neer en loop zo naar ons huis.
Er is veel sneeuw gevallen dus ik begin met de oprit sneeuwvrij te maken. Dat is nog een heel karwei. Gelukkig hebben de vorige bewoners een sneeuwfrees laten staan. Deze gebruik ik en dat gaat boven verwachting goed. Het is een beetje als grasmaaien maar dan frees je de sneeuw weg. Na een uur hard werken en het zweet op de rug is de oprit mooi begaanbaar. 😁👍
Ik ga de auto halen zodat ik de spullen eruit kan halen, maar helaas, ik kan niet boven bij ons huis komen, de oprit is veel te glad. Dan maar de auto onderaan de oprit laten staan en dan maar lopen met de spullen. Inde tussentijd krijg ik een telefoontje van Pascal van Jacobs verhuizingen dat ze er zo rond 15 uur zullen zijn. Dan moet ik natuurlijk zorgen dat mijn auto weer weg is zodat hun er goed bij kunnen. Dan dient zich het volgende probleem aan…..mijn auto loopt vast. Hij zit met zijn buik vast op een berg ijs. Ik kan niet voor of achteruit. 😱🤬😡
Ik probeer met van alles om het ijs weg te bikken. We hebben nog niet veel aan gereedschap dus mijn oog valt op de pook van de openhaard. Die gebruik ik om het ijs onder de auto weg te halen. Na een uur lukt het me om de auto weer weg te rijden, en met weer zweet op de rug en….op de kop.. 😰
Rond 16 uur is er dan de verhuiswagen, maar goed dat ze wat later waren want anders was mijn auto nog niet van de oprit geweest.
Al snel wordt het duidelijk dat de vrachtwagen ook niet achteruit de oprit op kan, dit allemaal door de sneeuw. Ook hun moeten dus de wagen onder laten staan en alles lopend naar het huis dragen of rollen. Dit is een hels karwei, ik heb medelijden met ze. Maar hun zeggen: Tja….het is winter en dan kan dat gebeuren. Gelukkig pakken hun het goed op. Ze sjouwen alles naar binnen en ik heb de verantwoordelijke taak om te zeggen waar iets moet komen te staan en/of het naar boven, de garage of in de kamer/keuken moet komen te staan. 😁 Ook zorg ik voor wat te eten en te drinken. 🥐🍲☕🧋
Alles loopt voorspoedig totdat ik zeg dat we ook een piano hebben. Dat is dus een probleem, die krijgen ze de oprit niet op omdat het veel te glad is. De oprit is inmiddels door het vele op en neer lopen veel gladder geworden. Zo’n piano weegt al gauw zo’n 200 kg en dat is dus niet te doen. Na overleg met Jacobs Verhuizingen wordt er besloten dat de piano na geleverd wordt. Jammer maar het is niet anders, dit is beter dan dat er ongelukken gebeuren.
Om 21 uur staat alles binnen. Nadat de verhuizers vertrokken zijn, eten wij nog wat en gaan om 22 uur naar bed. Moe maar voldaan.
Zaterdag 12 februari krijgen we de sleutel van ons nieuwe huis. Omdat de eigenaar pas 12 uur bij de overdracht kon zijn besluiten we om de plannen te wijzigen. We hebben een aanhanger gehuurd om eerst naar de Ikea te gaan en dan meteen door te rijden naar het huis. Eigenlijk hadden we bedacht om vroeg de sleuteloverdracht te hebben, in Hov een aanhanger te huren en dan die middag naar Ikea te gaan. Maar we huren nu een aanhanger in de buurt van Fenstad en rijden naar Oslo omdat ze daar alles op voorraad hebben wat op ons lijstje staat. 🛏️🪑
Om 8 uur hebben we de aanhanger gereserveerd, om hopelijk om 9 uur bij de Ikea voor de deur te staan. Tot dan toe verloopt alles heel soepel. We sjezen door de Ikea met ons briefje, er zijn een paar dingen die we bij de infobalie moeten bespreken, helaas gaat het hier mis. Ik geef de verkoper mijn lijstje maar hij vergeet 1 artikel, hier komen we pas later achter. De rest gaat van een leien dakje. We rekenen alles af waarna we eerst nog naar het tegenoverliggend gebouw moeten, waar ook nog een zelfbedieningsmagazijn is. Daarna naar een Ikea afhaalpunt een paar kilometer verderop. Daar komen we er dus achter dat we dat ene artikel van het bed niet hebben. 💩💩💩 Gelukkig was die man heel vriendelijk en vertelde ons dat we het hier wel kunnen ophalen maar dat we het in de winkel of dat andere zelfbedieningsmagazijn moeten betalen. Wat een gedoe…..Maar goed, hij maakt de bestelling, wij weer met die bon een paar kilometer verderop naar het zelfbedieningsmagazijn om te betalen om daarna weer terug te gaan naar het afhaalpunt bij diezelfde man. Na 1 1/2 uur hadden we alles compleet en konden we onze reis vervolgen naar Hov.
We hadden tegen Ejdin al gezegd dat we er tussen 12 uur en 12.30 uur daar zouden zijn, dat hebben we bijna gehaald. Om 12.35 uur kwamen we aan met een aanhanger vol spullen. Trouwens…. ook de auto was goed vol geladen. 🤭😁
We nemen nog even de meterstand op, hij laat nog even het een en ander zien en om 13.00 uur krijgen we dan officieel de sleutel 🗝️😁.
We laden eerst alles uit de aanhanger en auto. Daarna loop ik even naar de winkel voor wat boodschappen voor de lunch.
Na de lunch gaan we aan de slag. We beginnen met het bed, want we willen daar blijven slapen voor 1 nacht. Dat lukt aardig, alleen de lattenbodem is wel wat werk maar uiteindelijk staat het bed er. 👍 Inclusief 2 nachtkastjes.
Ook schroeven we de poten onder de 2 fauteuils, de 2 eethoekstoelen, het eethoekbankje, het bankje voor in de hal en de 3 bijzettafeltjes. We leggen de karpetten uit zodat ze goed recht kunnen trekken. Hangen op onze slaapkamer al de gordijnen neer. Ze moeten nog wel ingekort worden maar dat is voor later. We hangen nog 2 jaloezieën op en halen de oude gordijnroedes weg.
Wat dan overblijft is een grote berg karton. In de grootste doos gooien we al het karton en zetten deze doos in de garage, zodat we elke keer de papiercontainer kunnen vullen met karton.
Al deze taken hebben we wel over 2 dagen verdeeld. We hebben voor de eerste keer daar geslapen, wel niet zo best maar dat zullen de spanningen van de laatste dagen wel zijn. 🙃
Ik had vrijdag spaghetti gemaakt zodat we in Hov op zaterdag konden opeten, maar ja…..aan de spaghetti hadden we wel gedacht maar niet aan de magnetron die in mijn auto staat. Ook geen pan of iets bij waar we het in op konden warmen. Dan maar de plaatselijke horeca gesteund. 🍔🍟 Was erg lekker dus voor herhaling vatbaar.
We hadden gordijnen gekocht voor boven en beneden maar we zien er toch vanaf om beneden overgordijnen neer te hangen. We vinden het zonder eigenlijk ook wel prima. Scheelt ook weer een hoop werk. 😁
Zo rond 15 uur vertrekken we weer op zondag om de aanhangwagen terug te brengen. Alles is nu zover klaar zodat woensdagmiddag de verhuizers onze spullen uit Nederland kunnen komen brengen. YES!
